12 april 2023. Regen. Volgens verwachting, daarom hebben we een dagje musea gepland. Gelukkig regent het niet heel hard. We redden het zonder paraplu.
Daarna bezoeken we het Kasugataisha Museum. Hier is een kleine, fascinerende tentoonstelling met moderne videokunst: verstilde, geabstraheerde beelden van de rimpeling van wateroppervlak en een gekleurd raster. De beelden contrasteren met de rest van de collectie, die bestaat uit culturele schatten zoals enorme trommels voor boeddhistische rituelen, oude schilderingen op schermen, traditionele zwaarden en pantsers.
We lopen naar het Nara-park, waar de musea en tempels liggen. Eerst bezoeken we het Nara National Museum. Een vleugel is gesloten, maar een ander deel is wel open. Hier staan Boeddhabeelden van meer dan duizend jaar oud — van vijf centimeter hoog tot imposante houten reuzen van een meter of zes.
We verlaten het park en lopen richting het Irie Taikichi Museum. Irie Taikichi was een fotograaf die een halve eeuw lang het alledaagse leven in Nara en omgeving met opmerkelijke precisie vastlegde. Het museumgebouw, speciaal ontworpen voor zijn collectie, is op zich al een bezienswaardigheid. Naast het werk van Irie Taikichi is er een tentoonstelling van Yoshimi Ikemoto, die traditionele Japanse winkels en werkplekken in de afgelegen San’in-streek in het zuidwesten van de provincie Honshu fotografeerde. Zijn foto’s van lokale bedrijfjes zijn bijzonder en intiem.
Terug door de smalle straatjes van de stad stoppen we onderweg voor de lunch. De regen klettert neer en ontneemt ons de zin om verdere plannen te maken. Gelukkig is het opgehouden als we weer buiten staan. We wandelen terug naar het hotel, waar het slechte weer ons uitnodigt tot een wasje en het ordenen van onze spullen.
Aan het eind van de middag gaan we weer naar buiten voor boodschappen en eten. Het is inmiddels opgeklaard.
Deze aflevering maakt deel uit van mijn boek 912 uur Japan, 180 pagina’s, 120+ foto’s.
