Een reisverslag van 38 dagen door Japan — van Tokyo tot Shikoku, per trein, te voet en met een paraplu.
In maart en april 2023 reisde ik door Japan. Ik keek rond, liep veel, fotografeerde en schreef op wat me opviel: tempels en treinen, stille straten en drukke steden, rituelen, landschappen en alledaagse momenten.
Het boek telt 180 pagina’s en bevat meer dan 120 full-colour foto’s.
10 april 2023. Onze hotelkamer heeft een raam dat open kan en uitzicht biedt op een ruimte van een meter of drie breed tussen het hotel en het volgende gebouw. We kijken tegen een blinde muur waarlangs met verwarmingsbuizen en waterafvoerpijpen naar beneden lopen. Het maakt niet uit. We zijn alleen in onze hotelkamer om uit te rusten, niet voor het uitzicht.
Het is weer warm en zonnig. We wandelen langs de rivier. De huizen staan hoog langs de oevers van de rivier de Kamo die door de stad stroomt. We steken over naar de geishawijk Gion. Smalle straten, veel tempels, een levendige sfeer. Een geisha komen we niet tegen — daarvoor is het waarschijnlijk ook nog te vroeg.
We bezoeken tempels die minder in trek zijn bij de grote toeristenstromen, maar die zeker zo mooi zijn. Aan de rand van de wijk ligt het Kenninji-tempelcomplex, met de oudste zen-tempel van Japan. Een enorme poort geeft toegang tot het complex. We beklimmen de poort, vanwaar we een uitzicht hebben over de stad. Bij de ingang schoenen in het rek, pantoffels aan. We bekijken de donkere zaal met de beroemde plafondtekeningen van draken.
Aan het eind van de middag wandelen we naar Nijō Castle. We zijn laat, het is heerlijk rustig. Het kasteel dateert uit 1603, gebouwd voor shogun Tokugawa Ieyasu. De vloeren kraken opzettelijk, de Japanners noemen het “nachtegaalvloeren”, om indringers te verraden. We lopen door de lege zalen, gefascineerd door de schuifdeuren met goudschilderingen. Buiten zijn de tuinen net zo zorgvuldig aangelegd als de vloeren: symmetrisch, gecontroleerd, elegant.
Onderweg zien we een paar keer oudere mensen op een bankje in de zon, rustig een manga lezend.
Deze aflevering maakt deel uit van het boek 912 uur Japan, 180 pagina’s, 120+ foto’s.
25 juli 2021. Ik begin met een saai stuk op de Spierdijkerweg tussen Spierdijk en De Goorn.
In De Goorn ga ik de eerste weg linksaf, een nieuwe woonwijk in. Tesla-prots en schuurtjes van zwarte planken, onkruidvrije tuinen, mannen die nog het zand tussen de stenen van hun pas aangelegde oprijpad vegen.
Met een slinger richting de Bobeldijk. Langs de weg vieren fluitenkruid en zuring hoogtij. Zelfs hier, in the middle of focking polder-nowhere vind je McDonald’s-bekertjes en achtergelaten mondkapjes.
Een paaltje bij een sluisje meldt dat we ons hier 3 meter onder NAP bevinden.
Nu loop ik veel groepen racefietsers tegen het lijf. De mannen op de fiets kletsen als roddeltantes. “… met een motor van zeker 500 pk …” hoor ik.
In Spierdijk heersen de RK-kerk, St. Joris en de weer geopende Bowling.
2 oktober 2023. ’s Ochtends de pruimenboom gesnoeid. Volgens de aanwijzingen op snoeien.org, behalve dan dat ik de sproeiapparatuur er niet bij heb aangezet.
Daarna W. naar huis gebracht en een rondje gelopen met het fototoestel. Door een dodelijk saaie wijk ten noorden van Alkmaar. Het is werk, moet je maar denken. Het laatste stuk snij ik voor straf af.
Ik zet mijn dochter af bij haar werk en parkeer even verderop in de Subangstraat, vrijwel onder Sloterdijk.
Een kathedraal van pilaren onder het station. De alcoholisten staan op hun post en zijn begonnen met hun werk. Er staat een lange rij lege blikjes op een betonnen richel.
Ik loop langs de Spaarndammerdijk en de volkstuintjes van Vereniging Sloterdijkermeer naar de Haarlemmerweg. Zwarte glimmende VW Golfjes waarin mensen zitten te snacken.
Door de Adolf van Nassaustraat. Kennelijk een staatsman. Ik ben hier op het randje van de Staatsliedenbuurt. Op Wikipedia lees ik dat Adolf van Nassau een van de jongere broertjes van Willem de Zwijger was. Hij kwam om bij de slag bij Heiligerlee (1568). Wat dan de tweede slag bij Heiligerlee blijkt te zijn; de eerste werd in 1536 door troepen van Karel V gewonnen van die van Karel van Gelre.
Adolf wordt genoemd in het vierde couplet van het Wilhelmus:
Graef Adolff is ghebleven,
InVriesland in den slaech,
Kennelijk lag Heiligerlee toen in Friesland.
Op de hoek met de Willem de Zwijgerlaan is Kesbeke – dat van Oos – gevestigd.
De winkels in Bos en Lommer waar modieuze djellaba’s en hoofddoekjes worden verkocht doen denken aan de wijk Kampung Baru in KL. Inclusief de opgebroken straten.
Mensen en vogels inspecteren de nieuwe aanwas van grofvuil.
Op wandelvakantie is er weinig ruimte voor spullen zoals een camera en een laptop. Dan is het handig als je zoveel mogelijk met je smartphone doet — daar zou het ding uiteindelijk goed in moeten zijn. Dus experimenteerde ik een dag met alleen de smartphone.
Resultaat (voor mij):
Navigeren/route bijhouden: prima als er een app is voor de route (als het van een website moet: waardeloos. (Komoot, Wandelnet)
Notities maken: prima (Standard Notes).
Schrijven/blog updates: voor alles wat meer editing vereist dan het maken van notities, werkt het voor mij niet. (Standard Notes en Jetpack app)
Posten op Bluesky/Mastodon: nope.
Posten van foto’s op Insta: prima.
Fotografie: resultaat is ok, maar de bediening is onhandig, en soms is het ontbreken van een zoeker heel lastig. Ook niet dus. (Foto’s, PhotoToaster)
