Aantekeningen over wat mij opvalt.

Hulp nodig

fractalen op schuurtje

Ik loop door Grootschermer en zie een crispy schuurtje. De klimop die het kennelijk overwoekerd had, is eraf gescheurd en heeft een rafelig Mandelbrot-patroon op de stenen achtergelaten. Ik hoor iemand roepen.

‘Kan ik je misschien helpen?’

Ik doe een stapje opzij om recht voor het gebouw te staan en maak nog een foto.

‘Hé! Heb je hulp nodig?!’

Ik draai me om. In de deuropening van een woning aan de overkant staat een boom van een vent met zijn dikke, getatoeëerde armen over elkaar. Kin omhoog.

Ik loop naar hem toe.

‘Nee, dank je. Ik ben een beetje aan het fotograferen.’

Als je onaangedaan op iemand afloopt, verandert zijn houding vrijwel altijd van offensief naar geïnteresseerd of defensief. Het zijn bijna altijd mannen die bozig zijn.

Ik begin te vertellen wat ik fotografeer en waarom, maar hij is al niet meer geïnteresseerd, draait zich om en klapt de deur dicht.

Spierdijk – De Goorn – Spierdijk

25 juli 2021. Ik begin met een saai stuk op de Spierdijkerweg tussen Spierdijk en De Goorn.

In De Goorn ga ik de eerste weg linksaf, een nieuwe woonwijk in. Tesla-prots en schuurtjes van zwarte planken, onkruidvrije tuinen, mannen die nog het zand tussen de stenen van hun pas aangelegde oprijpad vegen.

Met een slinger richting de Bobeldijk. Langs de weg vieren fluitenkruid en zuring hoogtij. Zelfs hier, in the middle of focking polder-nowhere vind je McDonald’s-bekertjes en achtergelaten mondkapjes.

Een paaltje bij een sluisje meldt dat we ons hier 3 meter onder NAP bevinden.

Nu loop ik veel groepen racefietsers tegen het lijf. De mannen op de fiets kletsen als roddeltantes. “… met een motor van zeker 500 pk …” hoor ik.

In Spierdijk heersen de RK-kerk, St. Joris en de weer geopende Bowling.

De pruimenboom gesnoeid

2 oktober 2023. ’s Ochtends de pruimenboom gesnoeid. Volgens de aanwijzingen op snoeien.org, behalve dan dat ik de sproeiapparatuur er niet bij heb aangezet.

Daarna W. naar huis gebracht en een rondje gelopen met het fototoestel. Door een dodelijk saaie wijk ten noorden van Alkmaar. Het is werk, moet je maar denken. Het laatste stuk snij ik voor straf af.

Graef Adolff is ghebleven

Onder het station van Amsterdam Sloterdijk

Ik zet mijn dochter af bij haar werk en parkeer even verderop in de Subangstraat, vrijwel onder Sloterdijk.

Een kathedraal van pilaren onder het station. De alcoholisten staan op hun post en zijn begonnen met hun werk. Er staat een lange rij lege blikjes op een betonnen richel.

Ik loop langs de Spaarndammerdijk en de volkstuintjes van Vereniging Sloterdijkermeer naar de Haarlemmerweg. Zwarte glimmende VW Golfjes waarin mensen zitten te snacken.

Door de Adolf van Nassaustraat. Kennelijk een staatsman. Ik ben hier op het randje van de Staatsliedenbuurt. Op Wikipedia lees ik dat Adolf van Nassau een van de jongere broertjes van Willem de Zwijger was. Hij kwam om bij de slag bij Heiligerlee (1568). Wat dan de tweede slag bij Heiligerlee blijkt te zijn; de eerste werd in 1536 door troepen van Karel V gewonnen van die van Karel van Gelre.

Adolf wordt genoemd in het vierde couplet van het Wilhelmus:

Graef Adolff is ghebleven,

In Vriesland in den slaech,

Kennelijk lag Heiligerlee toen in Friesland.

Op de hoek met de Willem de Zwijgerlaan is Kesbeke – dat van Oos – gevestigd.

De winkels in Bos en Lommer waar modieuze djellaba’s en hoofddoekjes worden verkocht doen denken aan de wijk Kampung Baru in KL. Inclusief de opgebroken straten.

Mensen en vogels inspecteren de nieuwe aanwas van grofvuil.

Floaten

Tegenover me in de trein zit een man in een linnen zomerpak, met een vinger in zijn oor, hardop te bellen.

“Ik had wat ideetjes die ik wilde floaten.”

“…”

“Ik sprak Berthold, maar ik ken zijn MO. Twee jaar heb ik aan de andere kant gezeten dus ik weet hoe dat gaat.”

“…”

“Dat klinkt als een meeting die in principe vervelend is, en toch goed is verlopen.”

“…”

“De club van Sanaan, die doet dat altijd wel heel professioneel.”