Een paar vrije dagen in het vooruitzicht. 1 mei is een vakantiedag in Maleisië. 9 mei zijn verkiezingen.

Als de huidige regeringspartij wint, zullen we daar verder niet zoveel van merken. Als de oppositie wint, krijgen er twee vrije dagen bij :10 en 11 mei zijn dan vrije dagen, heeft de oppositie beloofd.

De mensen zijn een beetje bang wat er zal gebeuren als de oppositie wint. In de jaren 60 is de oppositie bloedig onderdrukt nadat de zittende regering de verkiezing had verloren en veel mensen zijn bang dat dit zich zal herhalen als de oppositie nu weer wint. Sinds die jaren schijnt de Maleisische bevolking zwaar te worden bevoordeeld t.o.v. de Chinese en Indiase minderheden. (Wikipedia)

https://www.trouw.nl/home/premier-maleisie-zakt-verder-weg-in-moeras-van-corruptie~a4ebac6c/

De verkiezingen hebben dus een nogal ethnisch tintje. De zittende macht bevoordeeld de Maleisische bevolking (of: stelt de Chinezen en Indiase minderheden achter). Ook is de huidige regering corrupt. Een minister heeft min of meer openlijk meer dan een miljard weggesluist naar buitenlandse bankrekeningen. Daarmee geconfronteerd: dat waren privé schenkingen.

We zijn vroeg wakker. A. natuurlijk door het vliegen.

We rijden per Grab naar Putrajaya. De regeringsstad. We worden bij het station afgezet. We lopen door de straten richting de rivier. Moderne gebouwen, een moderne wijk. Bijna futuristisch. Bestond 20 jaar geleden nog niet.
Ons doel is het eiland in de rivier, waar de meeste regeringsgebouwen staan, en de moskee. De moskee valt een beetje tegen. Er zijn heel veel Chinese toeristen die er kennenlijk anders over denken.

Het is erg warm. We lopen richting winkelcentrum Alamanda, 2,5 kilometer verderop. Het is te ver voor de warmte en we Grabben een taxi.
In Alamanda eten we wat, slenteren door het winkelcentrum.

Tot 1 uur gewerkt.
Uitstekende Nyonya lunch = mix Maleisisch / Chinees. Altijd belangrijk even te melden wat er gegeten is.

Het is zelfs gewoonte hier in Maleisië, ze zeggen zelfs in heel Zuid-Oost Azië – om iemand bij wijze van begroeting te vragen of hij al gegeten heeft. Om maar even aan te geven hoe belangrijk eten hier is.

‘s Middag naar vliegveld met Grab om A. op te halen. Rare snuiter die door Waze (een Google maps achtige app) dwars door Cyberjaya gestuurd wordt richting vliegveld. Snapt hij zelf ook niet maar hij volgt de app. Leer je nog eens wat ook: Cyberjaya is een studentenstad. Er staan een paar universiteiten / colleges.

Alles op vliegveld gladjes, taxi terug naar hotel. A. Installeert zich en we slenteren nog door de mall naast het hotel.

27/4

Vanochtend gesport in de gym hier in het hotel, met frisse tegenzin. Maar ik zit de hele dag weer op mn reet, dus een beetje beweging mag wel.

Grab taxi ruikt naar kots.

Tot het eind van de dag kom ik niet buiten.

‘s Avonds maak ik een rond langs de IOI City Mall. Neem weer een afhaalmaaltijd mee van de foodcourt. Thais dit keer.

Een magere vangst dus vandaag.

Kijk een filmpje op Youtube. Er staat muziek onder, Gymnopedies van Satie…

(24/4)

Wat suf opgestaan – ik kon gisteravond moeilijk in slaap komen en heb tot laat liggen iPadderen.
De uitstekende ontbijtfaciliteiten in het hotel beginnen me al tegen te staan: het is elke dag hetzelfde. Maar dat is natuurlijk gezwam van een verwende baby.

Gegeten bij Chennai Spice, een traditioneel Indiaas restaurant in Sri Serdang. Banana-leaf restaurant. Eten van een bananenblad dus. Gelukig is vork en lepel voorhanden, want traditioneel eet je dan ook met je rechterhand (links is voor andere zaken). Daarnaast lam, geroosterde kip en gefrituurde inktvisringen.
Vanavond hoef ik niet meer te eten.

Na wat matte werkmiddag terug en afhaalmaaltijd gehaald.

Nog wat gewerkt i.v.m. een probleempje, en nog wat werk voor mijn andere klant gedaan.
Toen dat ding maar uit gezet want je blijft aan de gang.