Tot 1 uur gewerkt.
Uitstekende Nyonya lunch = mix Maleisisch / Chinees. Altijd belangrijk even te melden wat er gegeten is.

Het is zelfs gewoonte hier in Maleisië, ze zeggen zelfs in heel Zuid-Oost Azië – om iemand bij wijze van begroeting te vragen of hij al gegeten heeft. Om maar even aan te geven hoe belangrijk eten hier is.

‘s Middag naar vliegveld met Grab om A. op te halen. Rare snuiter die door Waze (een Google maps achtige app) dwars door Cyberjaya gestuurd wordt richting vliegveld. Snapt hij zelf ook niet maar hij volgt de app. Leer je nog eens wat ook: Cyberjaya is een studentenstad. Er staan een paar universiteiten / colleges.

Alles op vliegveld gladjes, taxi terug naar hotel. A. Installeert zich en we slenteren nog door de mall naast het hotel.

27/4

Vanochtend gesport in de gym hier in het hotel, met frisse tegenzin. Maar ik zit de hele dag weer op mn reet, dus een beetje beweging mag wel.

Grab taxi ruikt naar kots.

Tot het eind van de dag kom ik niet buiten.

‘s Avonds maak ik een rond langs de IOI City Mall. Neem weer een afhaalmaaltijd mee van de foodcourt. Thais dit keer.

Een magere vangst dus vandaag.

Kijk een filmpje op Youtube. Er staat muziek onder, Gymnopedies van Satie…

(24/4)

Wat suf opgestaan – ik kon gisteravond moeilijk in slaap komen en heb tot laat liggen iPadderen.
De uitstekende ontbijtfaciliteiten in het hotel beginnen me al tegen te staan: het is elke dag hetzelfde. Maar dat is natuurlijk gezwam van een verwende baby.

Gegeten bij Chennai Spice, een traditioneel Indiaas restaurant in Sri Serdang. Banana-leaf restaurant. Eten van een bananenblad dus. Gelukig is vork en lepel voorhanden, want traditioneel eet je dan ook met je rechterhand (links is voor andere zaken). Daarnaast lam, geroosterde kip en gefrituurde inktvisringen.
Vanavond hoef ik niet meer te eten.

Na wat matte werkmiddag terug en afhaalmaaltijd gehaald.

Nog wat gewerkt i.v.m. een probleempje, en nog wat werk voor mijn andere klant gedaan.
Toen dat ding maar uit gezet want je blijft aan de gang.

Niet al te vroeg opgestaan. Uur of 9. Nog een beetje rondgekeuteld in het winkelcentrum.
Rustig ontbijt en dan een Grab naar het Maleisische National Museum of/for Visual Arts.

Ik mag gratis naar binnen, krijg een sticker op mijn shirt.
Ik loop de wenteltrap op.
Op elke verdieping zijn links en rechts galerijen maar 2 van de 5 zijn gesloten.
Leuk werk en minder interessant werk. En als altijd minstens net zo leuk naar de mensen te kijken.

Ik loop terug naar het centrum. Ik moet een moeilijke kruising over en volg een paar locals die dwars over de kruising, onder de cross-overs door een weg weten naar de overkant.

Aan de andere kant is de straat blauw van de vlaggetjes. Het blauw met de witte weegschaal vn de regeringspartij. 9 mei zijn er verkiezingen.

Men vreest hier voor herrie als de verkiezingen niet gewonnen worden door de zittende regeringspartij. In de jaren 60 zijn er serieuze rellen geweest, waarbij de regering bruut heeft opgetreden tegen niet-regeringsgezinden. Dat zijn dan o.h.a. de niet-Maleisiers – d.w.z. de Chinezen en de Indiers. Daar zijn veel doden bij gevallen.

Ik loop door naar de Petronas Twin Towers. Daar is de dagelijkse selfie-gekte aan de gang.

In de Twin Towers zit een hele goede boekhandel: Kinokuniya. Is een universiteitsboekhandel maar hebben ook een hele respectabel aanbod fotoboeken.

Ik koop er een boek van Alex Webb: La Calle. Lees in de koffiebar van de boekhandel.
Dan achter de Petronas Towers het park in. Het begint te regenen. En niet zo zuinig ook. Deze tijd van het jaar normaal. Regen tussen 16:00 en 19:00.

Ik pak een Grab terug naar Putrajaya.

In de mall in het intussen afgrijselijk druk.