28 maart 2023. Vandaag is het eindelijk droog. De lucht is strakblauw. We blijven in Osaka.
Eerst naar Kuchu Teien, de Umeda Sky Building. Een gebouw met spectaculair uitzicht over de stad. We verlaten het gigantische station van Osaka aan wat ik maar de achterkant noem. Ik maak een foto van het Umekita Plaza achter het station. Een meisje overhandigt iets aan een dame die een mooie buiging maakt terwijl ze het aanneemt. Groepjes mensen genieten van de zon aan de tafeltjes op het plein. In de verte zit Ted Hyber, de groene teddy beer, in het water.
We lopen door naar de Sky Building en nemen de lift naar boven. Het is een heldere dag. Het uitzicht over de stad, de rivier en de baai is geweldig. De auto’s kruipen door de straten als in een miniatuurmodel.
Daarna wandelen we langs de rivier richting het havengebied. Hier zie je een heel andere kant van Osaka. De krappe stad verruimt zich, wordt industriëler. Bij de monding van de rivier brengt een lange brug op enorme pilaren een snelweg over de delta. We nemen het pontje Tempozan Ferry naar de andere oever. Hier liggen de Universal Studios met Harry Potter en Jurassic Park attracties. We lopen door – dit is niet ons ding.
We nemen de trein terug vanaf station Universal-City naar de heksenketel van het enorme station van Osaka. De tweede helft van de middag duiken we in de chaotisch-uitbundige wijken die Osaka zo beroemd maken: Shinsaibashi, Namba en Dotonbori. Extravagant uitgedoste jongeren, neonreclames die flikkeren, en overal J-pop uit speakers. Vooral geluid. Overal geluid. Dit is Japan op zijn extravagantst.
Heel mooi, maar het bombardement van kleur, geluid en bewegende beelden maakt ons ook onrustig. Dat zijn wij niet gewend.
Dit is de zevende aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.
Lees hier de vorige aflevering.
