1 april 2023. En we reizen weer verder naar Matsuyama op het eiland Shikoku. De route is eenvoudig: bus naar het station, treintje naar de haven, dan de boot en weer een bus.
We nemen de metro en zijn ruim op bij het drijvende ponton van waaraf de boot vertrekt. We zijn een van de eersten. Er zijn zo weinig mensen. Er zijn zo veel mensen. Zijn we wel bij de juiste boot? De pont lijkt ons kleiner dan verwacht: de Super Jet, een kleine catamaran-ferry voor alleen voetgangers.
Een mooie tocht: eerst het industriële havenlandschap, dan tussen de eilandjes door in de zeestraat tussen Hiroshima en Shikoku. In iets meer dan een uur zijn we bij het eiland.
In de haven van Matsuyama staat een bus klaar die de passagiers direct naar het centrum brengt. Een interessante rit dwars door het stedelijke gebied rond Matsuyama.
We worden vlak bij het station afgezet en lopen de paar honderd meter naar ons hotel. We zetten onze spullen neer en gaan meteen naar buiten. Vlakbij ons hotel ligt het Shiroyama Park, het grootste park, waarin ook het kasteel van Matsuyama staat.
Het lentefestival is in volle gang. Rond in het park zijn lange rijen kraampjes opgezet, er staan lange tafels, en er zijn podia waar groepen kinderen en ouderen optreden met zang en dans. De mensen van jong tot oud zijn gekleed in traditionele kleding en doen mee aan de optredens en wedstrijden.
Het kasteel van Matsuyama staat hoog bovenop de heuvel achterin het park. Via de winkelstraat, de Matsuyama Ropeway Shopping District, lopen we naar de kabelbaan die naar het kasteel leidt. We kopen wat te eten. De kabelbaan doet het werk.
We wandelen over het kasteelterrein. Het kasteel is indrukwekkend, en vanaf de heuvel heb je een mooi overzicht over de stad. De sakura’s staan ook hier vol in bloei, beginnen zelfs al een beetje blaadjes te verliezen. Bij een klein briesje sneeuwt het roze.
