19 september
Stevig ontbijt in onze Langelose B&B. We verlaten het Groot Frieslandpad weer. Onze bestemming is Noordlaren, net te ver van de reguliere route voor een dagtrip.
We nemen de bus via Assen naar Gasteren. Hier stappen we uit om dwars over de Drentsche Aa naar Noordlaren te lopen.
We stuiten direct op het hunebed met de prozaïsche naam Dolmen D10. Als je dat gaat googlen verdwijn je binnen de kortste keren in een rabbit hole van hunebednieuws. De ene site is goed vanwege de info (hunebeddeninfo.nl), de andere heeft fijne 90’s-blinkies (hunebedden.nl).
De Drentsche Aa. Onze route loopt onbedoeld een stukje langs het Pieterpad en dat lijkt, in ieder geval vandaag, een beetje de Kalverstraat van de wandelaar. Als het pad zich een beetje voor ons uitstrekt zien we steeds minstens tien wandelaars. Het Pieterpad wandelen kan sowieso al nauwelijks voor de lol; het lijkt of je hier niet aan kunt beginnen zonder een hogere existentiële zingeving. Twee keer worden we aangeklampt door wildvreemde voorbijgangers met de vraag ‘Zijn jullie Pieterpadwandelaars?’ Een vraag waar ik echt geen antwoord op weet. Wat is een Pieterpadwandelaar?
Maar goed, de route door de Drentsche Aa gaat met weinig asfalt. De uitzondering is een stukje langs de N34. Het waait hard. Als we wat eten waait de plak kaas letterlijk tussen mijn boterham vandaan.
Na een net iets te lang recht pad genaamd Middenlaan, een beetje chagrijnig omdat het onze laatste kilometers van de dag zijn, komen we aan bij onze bestemming.
We huren fietsen en doen boodschappen in Zuidlaren, waar men met Porsches en Land Rovers de boodschappen doet. Het begint te regenen. We schuilen bij Bij Cosineros en na een drankje fietsen we weer terug.
De dag erna fietsen we richting Groningen om de spieren in de benen een beetje los te houden. Een dag later terug met de trein.
Dat was het.
