17 september
Rustdag. Wat doe je tijdens een rustdag? Je maakt een wandeling. We hebben een rondje over de Duurswouderheide uitgezocht.
We wandelen door ’t Oude Bosch naar de Freulevijver, genoemd naar de dame met de naam Eritia Ena Romelia Lycklama à Nijeholt. Er is een vreemd gebouwtje op de kop van de vijver.
De Hervormde Kerk Duurswoude langs de weg heeft een begraafplaats. Het kerkje is helaas gesloten.
Op de Duurswouder Heide wordt de natuur hardhandig hersteld. Van heide is nauwelijks sprake meer. De paden zijn omgevormd tot twee rubberbanden breed, onbegroeid, kaal zand, dat recht tussen de bomen door en over de heide trekt. Links en rechts slagvelden van tot de enkels afgezaagde dennen.

Wat de herfst aan moois brengt: enorme paddenstoelen, in overvloed. Eekhoorntjesbrood zo groot als autobanden.
In Bakkeveen brandt in Café De Brink het haardvuur. Op een beeldscherm aan de muur wel te verstaan. Ze tappen Maallust. We duiken een kaartspel van 123inkt op en spelen ongeïnspireerd een potje pesten. Dat wordt gauw vervelend. De kinderen van de waard helpen met het dekken van de tafels voor het diner straks.
‘Wat we vanmiddag aten, is dat de dagpot?’ Het is de dagpot.
Om half 6 is onze tafel gereserveerd (dus we moeten vóór die tijd opkrassen).
We snacken aan de overkant, bij Plaza De Kolk. Een kennelijk zeer goedlopende snackbar die speciaal is ingericht voor mensen met coeliakie. Een klein legertje bediening zorgt ervoor dat de wachttijd voor de gasten tot een minimum beperkt blijft. Een strakke organisatie waarvoor de hele regio naar Bakkeveen lijkt te komen.
In de regen wachten we op de bus, stappen in, en een halte, twee kilometer verderop, weer uit, lopen door de regen naar onze B&B, maar met een warme vette hap in de maag.

18 september
Het eerste stuk smokkelen we weer met een stukje bus naar Waskemeer om daar het Groot Frieslandpad weer op te pakken.
Als we uitstappen in Waskemeer, hangen zware wolken boven ons, waaruit een minuut later gespetter valt en twee minuten later een stevige bui. We schuilen in het bushokje aan de andere kant van de weg.
We wandelen door het Blauwe Bos naar Haulerwijk. Drinken koffie in Pand 1880 in het very centrum van het dorp. Het dorp uit en het begint weer te regenen. We lopen 10 minuten in onze poncho’s totdat de wolk is overgetrokken. Het is nu veel langs de asfaltweg.
In de buurt van Norg slaan we af en verlaten het pad om onze B&B in Langelo te bereiken. Een vervelend stuk langs een weg richting de gasopslag bij Langelo, dat eindigt met uitzicht op het afzichtelijk brutalistische gebouw van de NAM bij de gasopslag. Je vraagt je af wie er toestemming geeft om zulke afzichtelijke dingen midden in een mooi landelijk gebied neer te zetten. Je hoeft er niet veel moeite voor te doen om het wat aantrekkelijker te maken, en een gebrek aan geld kan het niet zijn geweest.
We bereiken iets te vroeg voor de inchecktijd bij de B&B. We hebben flink doorgelopen en hebben iets meer dan 20 kilometer in de benen. Gelukkig kunnen we al inchecken.
‘Waar komen jullie vandaag vandaan gelopen?’ vraagt onze gastvrouw. We kijken elkaar aan. We zijn zo verwilderd dat we het niet meer kunnen reproduceren.
We hangen uit en nemen daarna de bus naar Roden om boodschappen te doen. In Roden is het Rodermarktfestival in voorbereiding. Het dorp is afgezet en er klinkt alvast luide 100% NL uit de kroegen. Niet echt ons ding.
Met de bus terug naar onze afspraak voor het diner in De Norgerberg.


