Fotobox

 Heiloo

U bent in het ziekenhuis

Mijn moeder heeft een gebroken heup. Ze in geopereerd. De röntgenfoto laat een flinke schroef zien die de heup nu bij elkaar houdt.

In het bed naast haar ligt een verwarde man. Boven zijn bed, naast de televisie, is een bordje opgehangen.

“U bent in het ziekenhuis in Akmaar,” staat in zwarte stift op het bordje geschreven.

Hand under shirt

De roltrap van de metro is sowieso een interessante plek om foto’s te maken. Ik kan het niet laten en kijk altijd naar beneden om te zien of er een interessant beeld te zien is.

Hier is een schattig beeld. Maar ook: mondkapje/geen mondkapje. De mensen bovenaan kijken jaloers naar het verliefde stel. Wat ze niet zien, is dat de hand van de jongeman onder het shirt van de jongedame is verdwenen.

Oranje

 Heiloo

Tegen de fotografie-schuld

Arjen van Veelen schrijft in NRC over fotograferen met zijn iPhone. Hij heeft een soort fotografie-schuld: al die momenten die hij mist omdat hij dat een foto aan het maken was.

Voor mij is het andersom: als ik geen foto’s aan het maken ben, ben ik aan het werk, of zit ik op de bank naar Youtube te kijken, of lees de krant. Ik maak dan in ieder geval geen memorabele momenten mee.

Voor mij is fotografie een aanleiding om dingen te beleven, die momenten te maken. Ik ga naar buiten, kijk anders naar de wereld en zie dingen die ik anders niet zou zien. Zo pakt fotografie niet minuten van je geleefde tijd af, zoals bij Van Veelen, maar het voegt momenten toe.