Blow Up

blow up antonioni still

Antonioni’s Blow Up is een verwarrende film over een arrogante fotograaf die denkt een moord te hebben gefotografeerd. Zonder het te weten. De esthetiek is typisch jaren ’60. Londen is onwaarschijnlijk stil.

Door de straten marcheren luidruchtig protesterende studenten en performers. Het concept, een moord onbewust fotograferen, doet me denken aan de kinderserie Q&Q.

Wikipedia bevestigt deze associatie niet, maar de link blijft in mijn hoofd hangen. Een vervreemdend tennismatch in mime aan het eind van de film laat zowel de fotograaf als de kijker in verwarring achter.

Wat is echt? Wat is gefotografeerd? Wat speelde zich af? Vergeleken met Blow Up is The Sound of Music, die in het theater verderop draait, een auditieve chaos.

27 december – een rit langs Jacoba, Noord-Beveland en verder

Man langs de kust is zeeland eenzaam op het strand

Ik rij over de Jacobadijk, Noord-Beveland. Een onafzienlijke omgeploegde klei en vlakgeëgde landerijen waarop kleine grassprietjes als op een kalend hoofd…

De naam Rancho Grando doet mij denken aan een plaats in de Camargue, maar is een vakantiebungalowpark waar de bungalows van elkaar zijn afgeperkt door dikke hagen van coniferen.

Kemperland wordt net als Zoutelande zwaar onder handen genomen. Een in de klei van Noord-Beveland neergegooid dorp. Ook hier is de ontkerkelijking toegeslagen: midden in het strenge dorp staat een tot grand-café omgebouwde kerk.

Het strand langs de dam tussen Walcheren en Noord-Beveland is leeg. Off-season, duidelijk.

Terug naar Vrouwenpolder.

Dan naar Oost-Kapelle. Hier wordt riolering aangelegd. De kerk is gesloten. De mensen zijn binnen. De kerktoren kan in juli en augustus worden beklommen, op de woensdagavonden. Ik koop kibbeling bij de plaatselijke visboer, die plat-Zeeuws tegen me blijft praten, maar wel aardig is, voor een stugge Zeeuwse boer dan.

25 dec 2018 – Domburg

Bij de molen van Mondriaan hebben intensieve werkzaamheden voor een kaalslag gezorgd. Opengegraven weilanden afgezet met hoge hekken omringen de molen.

Er zijn veel toeristen in het dorp, maar vrijwel alle winkels en horeca in het dorp zijn gesloten.

Een rondleiding door het dorp is genoemd naar Mezger, een Duitse arts die een internationale elite hier eind 19e hier in Domburg hardhandig van hun al dan niet ingebeelde kwalen af hielp. Van zijn kuuroord hier in Domburg resteert niet meer dan het hekwerk van de oprijlaan. Het ziekenhuis heeft plaats moeten maken voor een lelijke bungalow.

Over de duinenrij langs het strand loopt een brede promenade waar de toeristen van de magere winterzon genieten.

Dwars over Walcheren naar Vlissingen gereden.

22 december 2018 Zoutelande

Zoutelande, in de winter. Verlaten. In de snackbar annex kroeg zitten locals om 1 uur al flesjes bier te drinken terwijl ze darts kijken op het scherm en patat eten. Ze vervelen zich en hebben het over de zomer, als de toeristen er zijn, en hoe weinig ze nu om handen hebben.

Twee grote bouwputten maken het dorp definitief onaantrekkelijk.

Elegance versus efficiency

History repeats. E.W. Dijkstra argued that programming elegance and ease should be more important than efficiency. Many of his contemporaries opposed this view. Dijkstra held programming should be made easier, through definition of a machine-independent programming language. Algol was machine independent. FORTRAN was full of machine dependencies.

To Dijkstra, inefficiencies are solved soon, by next generation computers that are faster.

Today, efficiency is an afterthought in programming. But for different reasons. Today, (perceived) speed of delivery is key. Which leads to a waste of computer resources in very many cases. I write perceived between brackets. Because it is seldom better. Sloppy, hasty work leads to massive rework. But that is accepted.