Over fotografie, losse beelden en visuele verhalen. Van straatfotografie tot landschappen, met focus op verhaal en betekenis achter de beelden.

Private property

Can’t help myself finding this a funny a anthropological manifestation.

Hiking West aan Zee – Hoorn – Formerum, fractals kijken

zandstructuren door de wind, op het strand van terschelling
zandstructuren door de wind, op het strand van terschelling
zandstructuren door de wind, op het strand van terschelling
zandstructuren door de wind, op het strand van terschelling
zandstructuren door de wind, op het strand van terschelling

Gisteren maakte ik een wandeling gemaakt van ons huisje in West aan Zee naar Hoorn. Langs het strand, een wandeling van 8 à 9 km. Er stond een harde wind en het dreigde te gaan regenen.

Ik was onder de indruk van de fractalachtige figuren in het zand, die 3D-kaarten vormden van onbekende landen (wat me deed denken aan de kale landschappen van Zuid-Amerika en Afrika).

Heerlijk geluncht bij Kaap-Hoorn, met geroosterde groenten in Libanees flatbread.

Ik liep verder door de duinen en het bos naar Formerum. De regen spoelde me van de straat en ik heb me op laten halen en ben met de auto terug gebracht.

Je kunt altijd iets onverwachts tegenkomen. Deze keer waren het mensen die op het strand dansten.

Meer over de Waddeneilanden:

Hoorn, Terschelling, een wandelend eiland en een lelijk horloge

strand van hoorn, terschelling

Wat in mijn jeugd een wit strand was – 45 jaar geleden – lijkt nu te illustreren wat een wandelend eiland is.

het groen wordende strand van hoorn, terschelling
het groen wordende strand van hoorn, terschelling
strand bij hoorn, terschelling

Ik ben hier ooit een van de eerste digitale horloges kwijtgeraakt – een Trafalgar met rode cijfers die alleen oplichtten als je op een knop drukte. Mijn vader had het gekregen van een collega, die het op zijn beurt als relatiegeschenk had gekregen maar het ding te lelijk vond – zoiets als het exemplaar hieronder. Inderdaad, heel lelijk.