Ik kijk nauwelijks nog naar de televisie.

Desalniettemin heb wel goede ideeën voor programma.

Zoals het volgende ‘format’ (yuck!). Ik heb het besproken met een paar omroepprogrammeurs. De reacties waren steevast ongeveer als volgt.

‘Laten we een praatprogramma maken.’

‘Een idee!’

‘Matthijs van Nieuwkerk of Umberto Tan presenteert het.’

‘O man, hoe kom je erop! Of Beau?’

‘Of Eva Jinek. En we nodigen BNers uit die dan een nieuwswaardig item van hun intelligente commentaar voorzien’

‘Geniaal. Het hoeft eigenlijk niet eens iets actueels te zijn.’

‘Klopt. Ieder krijg 4 minuten om zijn mening te geven.

‘Maximaal. Het moet geen actualiteitenrubriek (yuck!) worden. Daar hebben we andere programma’s voor.’

‘Met een vaste rubriek die de media van de afgelopen week onder de loep neemt.’

‘O man, heerlijk! Hilversumse navelstaarderij! Dat wordt een kijkcijferfestijn!’

‘Precies! En een bekende Nederlandse artiest laten we optreden, halverwege de show, wat dacht je daarvan?’

‘Hoe kom je er op? Hou op zeg!’

‘En als de kijkcijfers een beetje inkakken nodigen we een dubieuze figuur uit, bijvoorbeeld Thierry Baudet of Filip de Winter, of Sywert van Lienden, of Jos van Rey, en die geven we dan tien minuten om helemaal leeg te lopen zonder dat we kritische vragen stellen. Beetje rellen, goed voor de kijkcijfers.’

‘Is dat niet al te doorzichtig?’

‘Wat, nee we stellen wel prikkelende vragen, maar we gaan ze natuurlijk niet het vuur aan de schenen leggen. Zoals je zei, het moet geen actualiteitenrubriek worden. En wat dacht je als vaste gast een excuus-allochtoon?’

‘… Ik ben sprakeloos. Wat een ideeënmachine! Ik ga het gelijk in gang zetten!’

‘Wacht… ik heb ook nog een idee voor een quiz!’