Beeld van een wandeling bij Vriezenveen
Ik maakte een korte video van de wandeling van gisteren over de venen bij Vriezenveen.
Berichten en notities van Niek de Greef tijdens zijn reizen. Reflecties en observaties van wandeltochten, fotowalks, hikes in de stad en op het platteland en trip in het buitenland.
Ik maakte een korte video van de wandeling van gisteren over de venen bij Vriezenveen.

Het wordt niet licht vandaag. De Mienakker is een dijkje dat maar één auto breed is. Er zijn passeerplaatsen met asfaltvleugels die inscheuren.
De parkeerplaats van V.V. AGSV herinnert me aan bijna vijftig jaar geleden. Een modderige grasveld waarop we de auto moesten parkeren kondigde een keiharde wedstrijd in de natte prut aan. Nu heeft AGSV een nette parkeerplaats met parkeervakken.
Ik loop langs Café de Stompe Toren. Tegenover de kerk zonder toren. Later, op Google Reviews, lees ik over dit cafe:
“Een dorpskroeg die de laatste 50 jaar niet is veranderd. Gemoedelijk, vriendelijk en een sfeer en huiselijkheid uitstralen wat je alleen in kleine dorpjes tegen kom. “
“Super! 2 biljarts en een coca cola hoek. “
Driehoeken van hout, geabstraheerde kerstbomen langs de kant van de weg en kerststerren van hout.
Via de Zwarteweg loop ik de Weelkade op. Langs de Weelpolder, een natuurgebiedje. In de sloten staan de ranke witte reigers. Geïrriteerd gakkend vliegen ze op als ik langsloop. Eenden scheren langs en landen verderop. Ik kan een slobeend en een casarca herkennen, maar deze niet.
Een natte, koude wind van 3 graden maakt het best onaangenaam. Ik heb geen handschoenen meegenomen. De camera om mijn nek, handen in mijn jaszakken.
Meerkoeten duiken onder water als ratten. In het veld knallen jagers op wild. Kieviten vliegen op. Maken die zich klaar voor hun vertrek? Of gokken ze op een winter in Nederland?
Later, weer op de weg, komen de jagers me tegemoet in hun pick-up. De laadbak hangt open. Een man zit op de rand, met een geweer dwars over zijn knieën. Hij kijkt schuldig. Terecht.
Een gemetseld bouwwerk aan twee zijden van het kanaal. Kunnen de resten van een brug zijn, maar ook van een sluis. Tegen de dijk aan de andere kant een rommelig erf. Een bedrijfje dat theaterkleding verhuurt, zie ik later.
“hallo, ik wil 2 pietenpakken reserveren voor 26 november. kan dat? is het 1 maat?”, heeft iemand aan Google gevraagd.
Verderop, vlakbij een kruispunt van wegen is een boerderij verbouwd tot een bed and breakfast met een vervoersthema. In de tuin zie ik een tram, vliegtuig, een trein, een bus. Nieuwsgierig bekijk ik de uitstalling.
Weer op de Mienakker zie ik in de verte de jagers in het veld lopen het veld. Een enkele knal.




13/12/2024
A review mode post about hiking shoes.
I bought a new pair of shoes for our three-month New Zealand and Japan trip in 2023. My requirements for these were:
In January 2023, I did some research and eventually bought these Meindl Laredo’s. They were quite expensive, but considering their durability, they were actually quite affordable.
Further benefits:
Main drawback:
I walked about 2 million steps on these shoes in February, March, and April. Flawless. The only problem was that a crack in the rubber between the sole and the shoe began to appear in one of them. I returned to Bever to get this fixed, but they replaced the boots for free.
With the new pair, I walked another 3 million steps during the rest of the year and a few months in 2024 until the Vibram sole wore out. Unfortunately, the sole can not be replaced in this model, so I had to trash the pair.

Ik schreef over onze reis naar Boekarest en kreeg vragen over het metrosysteem daar.
Dit is een zeer handig systeem. Goedkoop, efficiënt en makkelijk te gebruiken.
De juiste trein vinden is eenvoudig dankzij de grote kaarten aan de muren van de stations.
Je kunt losse kaartjes kopen of kaartjes voor een bepaalde periode. De metro is relatief goedkoop. De tarieven vind je hier. Je kunt een kaartje kopen bij kaartjesautomaten op alle stations. De automaten zijn eenvoudig te gebruiken, hebben een engelstalige interface en accepteren veel kaarten en contactloze betaalmethoden, zoals Apple Pay.
Wij kochten een weekkaart voor 30 RON (6 euro) per persoon.
Het kaartje is een dikke papieren kaart met een magneetstrip. Je gebruikt de kaart om door de poortjes te gaan. Je schuift de strip erin, wacht een paar seconden op de validatie, en de automaat spuugt de kaart weer uit en opent het poortje.
Wanneer je op je bestemming aankomt, kun je door de poortjes gaan zonder je kaartje te tonen. De poortjes gaan automatisch open.
PS. In een eerdere post heb ik vermeld dat Bolt een uitstekende taxiservice biedt in Boekarest.

De metro in Boekarest is de beste manier om door de stad te reizen:
Voordelen: Goedkoop (€6/week), snel, makkelijk, veilig, dekkend (4 lijnen, 63 stations)
Tarieven 2024:
Automaten: Engels, Apple Pay, contactloos betalen mogelijk
Instappen: Schuif magneetstrip in gleuf → wacht op validatie → kaart komt eruit → poortje opent
Uitstappen: Poortjes openen automatisch, geen ticket nodig
✅ Koop weekticket | ✅ Bewaar ticket | ✅ Gebruik Google Maps
Metro: Overdag, budget
Bolt: Avond, bagage, vliegveld
Kosten: Metro €6/week vs Bolt €3-5/rit
Meer: Laatste dagen Boekarest | Alle reizen
Laatste vrijdag in Boekarest.
Het Muzeul Național al Țăranului Român (Nationaal Museum van de Roemeense Boer) wordt gerenoveerd. Veel van de interessante exposities waaraan de Michelingids drie pagina’s wijdt, zijn nu niet te zien. De renovatie leidt tot een amusante zoektocht door de zalen via het café-restaurant op het terras met een oude houten kerk.
Een gouden McDonald’s-boog staat in de binnenplaats tussen een verzameling stenen grafzerken — een surrealistisch contrast. In een kleine zaal met religieuze tekeningen houdt de bewaker nauwgezet het bezoekersaantal bij.

Tip: Check voor je bezoek of het museum open is — renovaties kunnen delen ontoegankelijk maken. De houten kerk en binnenplaats zijn het bezoek waard, zelfs als veel zalen dicht zijn.

We nemen de metro naar station Polytechnika, waar fossielen te bestuderen zijn in het marmer van het metrostation. De Boekarest metro is zelf een bezienswaardheid — communistisch-brutalistisch en functioneel, maar met verrassende details zoals deze fossiele insluitsels.
Lees ook: Het metro systeem van Boekarest.
We lopen door naar de AFI Cotroceni mall. Alle malls ter wereld van dit type lijken op elkaar, of je nu in New York, Kuala Lumpur of Boekarest bent. In de foodcourt vinden we tussen de KFC-achtige restaurants een Libanees restaurant, waar we labneh, sambusek, falafel, sarmalute en wat flatbread eten.
Niet erg Roemeens, maar prima. Soms heb je gewoon zin in iets anders dan nóg een traditionele Roemeense maaltijd.

We lopen terug langs de botanische tuin waar een lichtshow (Belle en het Beest) wordt opgebouwd, waardoor we niet naar binnen kunnen. We lopen door de Cotroceni-wijk, een mooie buurt met oude huizen van de meer luxueuze categorie.
Aan de rand van de wijk ligt de Saint Eleutherius Church; we nemen een kijkje. Het is een van de vele kleine orthodoxe kerken in Boekarest — minder toeristisch dan de grote kathedralen, maar charmant.

’s Avonds naar restaurant Manuc’s Inn (Hanul lui Manuc), met traditioneel dansje. Review mode: het was leuk, maar ook erg toeristisch. Nou ja, waarom zou ik me daarvoor schamen?

Over Manuc’s Inn:
Het is het soort plek waar je bewust toerist bent, maar waar de ervaring dat ook waard is. De dansers zijn professioneel, het eten is goed, en het gebouw zelf is historisch interessant.
De volgende dag met Bolt (een Uber-achtige app) een taxi voor 45 lei naar het vliegveld. Dat is €9 voor een halfuur rijden. Hoe kan iemand daar nog iets aan verdienen? (Lei is de meervoudsvorm van leu, las ik net.)
Praktische tip voor Boekarest:
Als je laatste dagen in Boekarest plant:
Deze post is deel van een serie over Boekarest: