Gisteren. We parkeren middenin Schermerhorn bij de kerk, aan het eind van de straat die Zuidje heet. De straten Oosteinde en Westeinde komen hier bij de kerk samen.

We lopen het Zuidje helemaal af en steken de Provincialeweg over. De weg is afgesloten in verband met vernieuwing van het wegdek en diverse verbredingen van opritten.

Zuidje gaat aan de andere kant over in Groeneweg, die verderop overgaat in Oostdijkje. We lopen hier nu in de Eilandspolder. Vroeger, in de tijd voor de opwarming, kon je hier in de winter de Eilandspoldertocht schaatsen. Het Oostdijkje is een pad dat is verhard met losse steentjes, goed genoeg om als fietspad te dienen. In de berm staan grote rollen vers gemaaid gras te bakken in de zon.

Twee mensen met een kletsnatte labradoodle komen ons tegemoet. De man houdt de hond in bedwang en verontschuldigd zich verontschuldigd daar. ‘Ze kan heel enthousiast zijn, maar ze zit onder de modder. Dan wil je niet dat ze even tegen je op springt.’

Een stuk verderop gaan we rechtsaf richting het dorpje Noordeinde. In dit gebied worden veeteelt en natuur gecombineerd. Het leek iemand een goed idee om dwars door dit natuurgebied hoogspanningsleidingen te trekken.

We volgen het pad richting Grootschermer. We wandelen door het dorp, via het de straat Zuideinde naar de straat Noordeinde. Over het Haviksdijkje naar Schermerhorn en via de Molendijk naar de straat met de naam Westeinde. Dan staan we weer bij het Zuidje.

We hebben alle windstreken wel gezien.