Berichten en notities van Niek de Greef tijdens zijn reizen. Reflecties en observaties van wandeltochten, fotowalks, hikes in de stad en op het platteland en trip in het buitenland.

Ayutthaya naar Sukhothai 29 juli 2017

Laatste ochtend in Ayatthaya

De boel weer inpakken.  De bus gaat om 11.30 vanaf de busterminal. De tuktuk komt ons halen om 10.30.

De dame van de tuktuk van eergisteren zit al op ons te wachten.

Ze vertelt dat ze vlak achter het hotel woont. Twee jaar geleden was de hele boel hier overstroomt. Heeft ze twee maanden met haar gezin in de bende gezeten. Ze lacht en kijkt zorgelijk tegelijk. Heeft ook (?) twee kinderen, dochters. Samen met haar man heeft ze de tuktuk business.

Uitzicht over de brede verkeersaders van Ayutthaya

De bus naar Sukhothai

We laden de boel in, rijden naar de busterminal en nemen afscheid.

De bus is 10 minuten te laat. Zeggen wij als Hollanders.

In de bus is het koel en we zitten in een soort vliegtuigstoelen.

Na een uur stoppen we bij een grote hangar-achtige hal langs de snelweg. Er is een winkeltje. Er staan langs de kant een viertal kraampjes met eten. In het midden van de hal staan een aantal tafels en stoelen.

Lunch hal tussen Ayutthaya en Sukhothai

Na vragen blijkt dat we hier de lunch kunnen gebruiken die bij deze reis is inbegrepen. We lopen langs de kraampjes en zoeken iets uit. In ruil moeten we een stuk van onze tickets laten afscheuren. Eten is goed en na een half uur rijden we weer.

Het landschap wordt steeds leger, dat wil zeggen steeds minder bebouwing en steeds meer platteland en natuur. We zien rijst- en suikerrietvelden.

In Sekhothai

Bij de busterminal in Sukhothai staan taxi’s te wachten. Of tuktuks. Net hoe je het bekijkt. Dit zijn pick-ups die bebouwd zijn met een tuktuk-achtige bak. Na de prijsvraag haalt de chauffeur een plastificeerde menukaart tevoorschijn, met daarop de prijzen. Dat lijkt ononderhandelbaar, maar het is ook niet veel dus we laten het maar.

Door de hectische stad van nieuw Sukhothai. Bij de brug over de rivier zien we de restanten van de recente dijkdoorbraak. De “dijk” is hier een dikke betonnen muur van een centimeter of 20 dik. De provisorische herstelwerkzaamheden zijn damwandprofielen en een paar grote bergen zandzakken. Verderop in de stad ook nog her en der zandzakken voor ingangen van winkels en gebouwen.

Vlak bij het hotel rijdt ons een brommertje achterop met een bestelling Thaise maaltijden voor een heel weeshuis.

Brommers in de straten van Sukhothai

In het hotel een te veel op de toerist geënte Thaise maaltijd gegeten.

 

Laatste dag in Ayutthaya, Thailand

Bus boeken naar Sukhothai

Naar busstation van Ayutthaya gefietst en bus geboekt naar Sukhothai.

Opties waren een privébusje (minibus) voor 4800 baht. Bij het grote busstation een stukje buiten het centrum van Ayutthaya gekeken voor een grote bus. Hier een “vip” bus met airco en maaltijd voor 300 Baht per persoon.

We fietsen terug over de “snelweg”. Onzeker, gevaarlijk, op die vrij gammele fietsjes.

Onderweg terug winkelen we bij de 7-Eleven (de Appie van Thailand / zuidoost Azië). En bij de straatkok halen we geroosterde kip en varkensvlees met saus als lunch.

Regen en overstromingen

’s Middag regent het.

De dame bij het hotel heeft gehoord op het nieuws dat Sukhothai is overstroomd als gevolg van een tropische regen. We google en er blijkt inderdaad een dijk door te zijn gebroken en een deel van de stad staat onder water. De dame belt naar ons hotel in Sukhothai en die vertellen dat e.e.a. onder controle is en het gat is gedicht.

Streetfood en dakterras

’s Avonds wandelen we naar een restaurantje in de buurt en vinden een gelegenheid met een dakterras met uitzicht over de rivier. Goed gegeten.

Verkoper van streetfood in de straten van Ayutthaya Thailand in de avond

Meer reisverhalen uit Thailand en verder.

Ayutthaya 27 juli 2017

Fietsen van het hotel gepakt en met de fiets naar Chai Watthanaram aan de andere kant van de rivier. De restanten van wat eens een prachtig terrein met hele mooie tempels moet zijn geweest. Verwoest door de Birmezen in de 18e eeuw. Deze verwoesting moet de omvang van een beeldenstorm hebben gehad. Onthoofde buddhabeelden door het hele complex. Ook in alle andere tempels die we deze dag zullen bezoeken zullen we dit tegenkomen. Prachtige terreinen die nog een goed beeld geven van wat een schitterende bebouwing moet hebben gestaan, maar stevig verwoest in de oorlog met de Birmezen.

Een Thais Pompeï staat er in de reisboekjes.

We fietsen van Chai Watthanaram langs de rivier naar de floating markt.

Hier blijkt een soort Buddhistische kermis te zijn gebouwd. Felgekleurde attracties die alle voorzien in het aanbidden van de Buddha, op een enorm uitbundig manier. De godsdienstige kitsch van de RK kerk en bedevaartsplaatsen wordt hier geëvenaard en in kleurrijkheid veruit overtroffen.

We fietsen terug over de brug, door het groene park richting de oude stad.

Langs het paleis/tempel Wat Phra Si Sempet. Dan naar Wat Maha That. Overal veel toeristen.

 

Bij Wat Maha That een gave Buddha die echter niet zoals in het reisboekje prachten aan een meertje ligt. Er is alleen een pleintje. Wellicht is het water verdwenen, of was het er tijdelijk na een regenbui.

Het hoofd van Buddha ingeklemd tussen de wortels van een boom.

’s Avonds naar de streetfood-straat met de tuk-tuk. Dit blijkt een behoorlijke toeristische bedoening. We lopen tussen de kraampjes door en bekijken alle waar. We gaan aan een tafeltje zitten bij een kraampje en bestellen maar het eten laat enorm lang op zich wachten. Uiteindelijk rekenen we de drankjes af en kopen eten bij de kraampjes en nemen dat mee terug naar het hotel met de tuk-tuk van de dame die ons ook bracht. Ze heeft op ons gewacht.

Eten in het hotel – vis, kip rijst, en andere lekker Thaise specialiteiten. Heel erg lekker.

Bangkok naar Ayutthaya met trein en tuk-tuk

het station van bangkok, boeddhistische monniken wachten op de trein

Taxi naar het treinstation van Bangkok

Ontbijt in het hotel en uitchecken. We nemen een van die roze taxi’s naar het station.

De planten in de bloembedden tussen de rijstroken staan in potten. Ze worden bewaterd door een voorbijrijdende tankwagen.

De kaartjes kosten 60 baht, ongeveer anderhalve euro, voor vier personen in economy class, de enige klasse in deze trein.

In de trein naar Ayutthaya

De banken zijn van hard plastic en net niet breed genoeg voor vier Europese billen.

De trein dendert het eerste uur door de groezelige wijken van Bangkok. Langs het spoor wonen mensen in geïmproviseerde huisjes. Net als langs het water bestaat er langs het spoor een minisamenleving.

We stoppen nog een paar keer in de stad bij spoorwegovergangen. Automatische overgangen met voorrang voor de trein moeten hier nog worden aangepakt.

De trein stopt af en toe op schijnbaar willekeurige plaatsen, waar iemand in- of uitstapt.

Aan de rand van Bangkok rijden we kilometerslang langs enorme bouwwerken. Reusachtige betonnen skeletten van tientallen meters hoog vormen de palissaden voor een nieuwe snelweg of een enorm geëlektrificeerd spoorwegnet.

Een tuktuk naar het hotel

Bij het station van Ayutthaya staan geen taxi’s of tuktuks te wachten op toeristen. Een vriendelijke vrouw wijst ons naar een nabijgelegen tempel waar een paar tuktuks staan te wachten.

De koffers worden tegen de achterwand van de tuktuk opgestapeld en er is zelfs nog ruimte over op de bankjes. De chauffeur moet nog even bellen om het adres van ons hotel te achterhalen.

Een hotel op palen

Het hotel is een gebouw op palen met kamers en een grote woonkamer op de tweede verdieping.

Er zijn ook kamers in een bijgebouw.

Een kort uitstapje naar het centrum van Ayutthaya

Nadat we ons in het hotel hebben geïnstalleerd, wandelen we naar het centrum, dat in deze hitte net iets te ver weg blijkt te zijn. We lopen door het oude park van Ayutthaya, dat vol staat met tempelruïnes.

Verderop is een plek waar toeristen op olifanten kunnen rijden. Dat is helemaal niet goed voor de olifanten. Dus dat gaan we niet doen.

In het centrum eten we in een klein restaurantje langs de straat. Alles lijkt in het Thais te zijn, maar een aardige vrouw haalt toch een menu in het Engels tevoorschijn. Het eten is uitstekend.

We nemen een tuk-tuk terug naar het hotel.

Oproep voor het avondgebed vanuit de moskee aan de overkant van de rivier. Een paar honderd meter verderop staat een katholieke kerk.

Junglegeluiden uit de overwoekerde achtertuinen achter het hotel.

Meer over onze reis door Thailand: Eerste dag in Bangkok, Een autotoer in Pai.

Of meer van mijn reisverhalen.

Bangkok dag 3

Weer redelijk laat wakker.

Ontbijt Europees brood met fruit en shakshuka. Dat laatste is dus geen Thais maar een oosters gerecht dat Ottolengi populair heeft gemaakt, lees ik als ik het op-google.

Even door het centrum van Bangkok gelopen en de drukte van Khao San Road achter ons gelaten. Dan een tuk-tuk genomen naar het station.

Op het station geïnformeerd naar de trein naar Ayutthaya. Daar was een speciaal ritueel voor nodig. Er was een soort wachtkamertje met een rij stoelen voor de balie ingericht. Daarop moesten de wachtenden in volgorde van aankomst plaatsnemen. Steeds als er iemand geholpen was, moest de hele rij opschuiven. Een gek communistisch aandoend stoelendans in het station van Bangkok.

Het bezoek was verder in zoverre vruchteloos dat een ticket voor de trein naar Ayutthaya gewoon op de dag zelf te boeken is. We krijgen wel een time-table.

We doorkruisen een paar uur door het Chinatown van Bangkok dat in de buurt van het station is gelegen.

“Commercie” in Buddhistische tempel

Hondenuitlaathoekje

Teken dat hier vers gekookt wordt (?)

Reclameborden in Chinatown

We wandelen door de steegjes. De sfeer doet denken aan de suk van Marakesh. Nauwe steegjes, volgepropte winkeltjes. Overvol, warm, hectisch. De waren worden hier alleen niet zo agressief aangeboden. De chinezen/thai komen veel relaxter over.
Brommers doorkruisen de steegjes tussen het winkelende publiek door.


Als je oplet kan je hier en daar een rat zien wegschieten.

https://www.youtube.com/watch?v=GV7McVQIJeQ

We lopen terug naar het hotel. We passeren een straat waar vuurwapens te krijgen zijn. In alle soorten en maten: we zien revolvers, pistolen, geweren, shotguns en hoe die dingen ook heten. Ook de vizieren voor de sniper-rifles zijn te krijgen. Denk ik.

We kopen t-shirts in de buurt van het hotel en bakkeleien over 40 baht voor 3 t-shirts.