Beyond Time Management: Oliver Burkeman’s ‘Four Thousand Weeks’

Four Thousand Week – Time Management for Mortals, by Oliver Burkeman, is a book about what Burkeman calls “the paradox of limitation.”

All of this illustrates what might be termed the paradox of limitation, which runs through everything that follows: the more you try to manage your time with the goal of achieving a feeling of total control, and freedom from the inevitable constraints of being human, the more stressful, empty, and frustrating life gets. But the more you confront the facts of finitude instead—and work with them, rather than against them—the more productive, meaningful, and joyful life becomes.

Burkeman shares a wealth of wisdom on how we can achieve more focus in our lives without getting overwhelmed by our social media addiction and how the media manipulates us for the sake of gaining more eyeballs on the media itself (the media is the message, as Marshall McLuhan concluded years ago).

The unsettling possibility is that if you’re convinced that none of this is a problem for you—that social media hasn’t turned you into an angrier, less empathetic, more anxious, or more numbed-out version of yourself—that might be because it has. Your finite time has been appropriated, without your realizing anything’s amiss.
…

It’s been obvious for some time now, of course, that all this constitutes a political emergency. By portraying our opponents as beyond persuasion, social media sorts us into ever more hostile tribes, then rewards us, with likes and shares, for the most hyperbolic denunciations of the other side, fueling a vicious cycle that makes sane debate impossible.

The book is a gem. I conclude with his advice for a more creative life.

In practical terms, three rules of thumb are especially useful for harnessing the power of patience as a creative force in daily life. The first is to develop a taste for having problems.
…
Once you give up on the unattainable goal of eradicating all your problems, it becomes possible to develop an appreciation for the fact that life just is a process of engaging with problem after problem…
…
The second principle is to embrace radical incrementalism.

When you accept that you probably won’t produce very much on any individual day, you will find that you produce much more over the long term.

One critical aspect of the radical incrementalist approach, which runs counter to much mainstream advice on productivity, is thus to be willing to stop when your daily time is up, even when you’re bursting with energy and feel as though you could get much more done.
…
Stopping helps strengthen the muscle of patience that will permit you to return to the project again and again…

The final principle is that, more often than not, originality lies on the far side of unoriginality.

This is the principle known as “Stay On The Bus”. You don’t find originality around the corner. It is in the depth of the work.

… it begins at all only for those who who can muster the patience to immerse themselves in the earlier stage – the trial-and-error phase of copying others, learning new skills, and accumulating experience.

Burkeman uses the metaphor of the long-married couple.

To experience the profound mutual understanding of the long-married couple, you have to stay married to one person; to know what it’s like to be deeply rooted in a particular community and place, you have to stop moving around. Those are the kinds of meaningful and singular accomplishments that just take the time they take.

Foto’s printen en prints fotograferen

Ik ben bezig met het afdrukken van deze serie zwart-witfoto’s en eindelijk gaat nu goed. De afdrukken op Canson Infinity Baryta Photographique II (bedenk eens zo’n naam voor een papiersoort) zien er erg mooi uit.

Nu wil ik de resultaten van dit werk delen, dus moet ik een goede foto van de afdruk maken. Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt. Ondanks de glans van het papier reflecteert de afdruk licht, waardoor er donkere vlekken op de foto ontstaan. Niet zo mooi.

Of ik ben te kieskeurig.

Foto van print van foto van Oostknollendam
Oostknollendam

Looking for Alaska – niet dat Alaska – door John Green

Looking for Alaska - book cover

Ik dacht op de een of andere manier dat Looking for Alaska zich ergens in de staat Alaska afspeelde. Dat is dus niet zo.

Miles is een verlegen, slungelige jongen die lijkt te weten wat hij kan en wat hij wil. Uit eigen beweging gaat hij naar een kostschool. Hij raakt bevriend met Chip, Takumi en het eigenaardige meisje Alaska, die ook kostschoolleerlingen zijn uit de armere lagen van de samenleving. Ze richten een club op om het op te nemen tegen de arrogante kinderen uit rijkere families.

Miles en zijn vrienden zijn een beetje buitenbeentjes op school. Ze roken en drinken en delen een liefde voor literatuur. Miles wordt verliefd op Alaska. Zij heeft een nogal gecompliceerde jeugd gehad nadat haar moeder op jonge leeftijd overleed.

Aan het einde van het schooljaar verongelukt Alaska midden in de nacht in haar auto op weg naar het graf van haar moeder. De vraag die de achtergebleven tieners bezighoudt, is of ze zelfmoord heeft gepleegd en, nog belangrijker, waarom ze dat zou hebben gedaan. In de tweede helft van het boek gaan Miles en zijn vrienden op zoek naar antwoorden op deze vragen, naast het pesten van Eagle, de decaan van de school. In het tweede deel mis ik de eigenaardigheden van het personage Alaska. Maar ze is dood.

John Green zegt in de epiloog van het boek dat dit verhaal niet zo succesvol was als zijn andere boeken, vooral omdat zijn vaste redacteur hem bij dit boek niet kon helpen. Ik denk dat Green een beetje zelfvertrouwen mist, want Looking for Alaska is gewoon een heel goed boek. In de stijl van Anthropocene Reviewed geef ik Looking for Alaska … 5 sterren.

Meer over John Green: The Anthropocene Reviewed, Turtles All The Way Down.

Rondom Aartswoud, en een kroeg met een coca cola hoek

kerstster in een veld bij aartswoud

Het wordt niet licht vandaag. De Mienakker is een dijkje dat maar één auto breed is. Er zijn passeerplaatsen met asfaltvleugels die inscheuren.

De parkeerplaats van V.V. AGSV herinnert me aan bijna vijftig jaar geleden. Een modderige grasveld waarop we de auto moesten parkeren kondigde een keiharde wedstrijd in de natte prut aan. Nu heeft AGSV een nette parkeerplaats met parkeervakken.

Ik loop langs Café de Stompe Toren. Tegenover de kerk zonder toren. Later, op Google Reviews, lees ik over dit cafe:

“Een dorpskroeg die de laatste 50 jaar niet is veranderd. Gemoedelijk, vriendelijk en een sfeer en huiselijkheid uitstralen wat je alleen in kleine dorpjes tegen kom. “

“Super! 2 biljarts en een coca cola hoek. “

Driehoeken van hout, geabstraheerde kerstbomen langs de kant van de weg en kerststerren van hout.
Via de Zwarteweg loop ik de Weelkade op. Langs de Weelpolder, een natuurgebiedje. In de sloten staan de ranke witte reigers. Geirriteerd gakkend vliegen ze op als ik langsloop. Eenden scheren langs en landen verderop. Ik kan een slobeend en een casarca herkennen, maar deze niet.

Een natte, koude wind van 3 graden maakt het best onaangenaam. Ik heb geen handschoenen meegenomen. De camera om mijn nek, handen in mijn jaszakken.

Meerkoeten duiken onder water als ratten. In het veld knallen jagers op wild. Kieviten vliegen op. Maken die zich klaar voor hun vertrek? Of gokken ze op een winter in Nederland?

Later, weer op de weg, komen de jagers me tegemoet in hun pick-up. De laadbak hangt open. Een man zit op de rand, met een geweer dwars over zijn knieën. Hij kijkt schuldig. Terecht.
Een gemetseld bouwwerk aan twee zijden van het kanaal. Kunnen de resten van een brug zijn, maar ook van een sluis. Tegen de dijk aan de andere kant een rommelig erf. Een bedrijfje dat theaterkleding verhuurt, zie ik later.

“hallo, ik wil 2 pietenpakken reserveren voor 26 november. kan dat? is het 1 maat?”, heeft iemand aan Google gevraagd.

Verderop, vlakbij een kruispunt van wegen is een boerderij verbouwd tot een bed and breakfast met een vervoersthema. In de tuin zie ik een tram, vliegtuig, een trein, een bus. Nieuwsgierig bekijk ik de uitstalling.

Weer op de Mienakker zie ik in de verte de jagers in het veld lopen het veld. Een enkele knal.

13/12/2024

Douglas Coupland on Novelty and Craft; the analog world gets new attention

Schagen - fine art print by niek de greef
Schagen

I am reading Shopping in Jail by Douglas Coupland. In the essay, I find two interesting quotes:

…novelty that reflects the powerful but less prominent forces of any culture is interesting and worthy of exploration.

I recognize this in photography. Pictures of the parade are never as interesting as pictures of what is happening on its edges. The people watching the events are more interesting than the event itself.

In an ever-flattening world of downloaded non-physical experiences, the crafted object is in the ascendant and ultimately might prove to be the trunk of the tree that gives rise to the next dominant wave of modern art.

The essays are from some time ago, and we have since seen the rise and death of the NFT as an ultimate non-physical experience in art. Yet, the analog world gets new attention when digital artifacts emerge.

The experience in concerts and festivals emerged when music went digital and streamed. At the same time, streaming channels have the distribution of music accessible to anyone. They are no longer limited to large record companies. This allows more novelty and experiments on the edge. Now, analog music media such as vinyl and cassettes reappear, and “merch”—another name for analog artifacts sold directly by the musicians—has become the standard and is more profitable for many bands than their music.

In the literary world, a similar flattening change has taken place. The internet has reduced the volume of the book-reading audience. Still, at the same time, it has opened up a channel for sharing writing and ideas. While the mainstream e-book business seems dominated by Amazon, there is enough opportunity to access readers with some additional marketing efforts, and these efforts can make a significant difference.

Social media have turned into sales channels for photography and other arts—and we should treat them as such—but analog experiences such as books, zines, prints, and expositions are where art is enjoyed.

Recent photo prints