Hoop

Uitgeest.

Uitgeest.
We lopen in het bos tussen Castricum en Heemskerk.
Een man en een vrouw met een hondje komen ons tegemoet. De vrouw spreekt ons aan.
“Leidt dit pad naar de parkeerplaats? Ja ik vraag het maar voor de zekerheid, want hij is een clown!”
“Ooh, Oh, Oh, Oooh,” zegt de man.
Later lopen we langs de bunker waar in de tweede wereldoorlog kunst uit het Stedelijk museum en het Rijksmuseum waren opgeslagen. De Nachtwacht werd er onder andere, opgerold, bewaard.
Even verderop wordt de slag bij Castricum, in 1799, herdacht. In deze tijd was ons land als De Bataafse Republiek nog een vazalstaat van Frankrijk.






Het weer is echt om te janken. Toch mijn plicht gedaan en een fotorondje gemaakt. In Heerhugowaard, bij de stad van de zon.
Pepe schrijft hier zijn naam op muren en op apparaten in de speeltuinen.
Ik loop door een natte schuttingwereld bemand door hondenuitlaters.
Een meisje op een fietsje komt voorbij. Achterop zit een meisje met een roze rugzak. Het meisje met de rugzak zegt: “Ik ga niet fakking 1000 euro betalen voor één vliegticket!”.
Ik ben ondertussen zeiknat geregend en snij een stuk van mij route af.
Bij de Vomar koop ik makreel.










Vandaag weer, of eigenlijk nog steeds druilregen. Ik parkeer bij Wormerveer, steek de autoweg over om om het fietspad langs de snelweg richting het gehucht Middel te lopen. Middel zal in de zomer met een beetje zon een mooi dorpje zijn.
In Zaandijk ruik het naar de cacaofabriek. Afgezien van een jongen die reclameblaadjes bezorgd, is er geen mens op straat.







