noord-holland grid | Niek de Greef

Koud werkje, fotograferen bij Koedijk

Bericht gepubliceerd op:02/02/2026

Gisteren haalde ik een paar vakjes van het Noord-Holland Grid project in bij Koedijk. Ik parkeer onderaan de dijk, aan de kant van de polder dus. In Koedijk, heb ik wel eens gehoord, kun je op de dijk wonen, of onderaan de dijk. De mensen op de dijk kijken neer op de mensen onderaan de dijk. Volgens mijn bron, die ik eigenlijk niet vertrouw.

Ik loop richting Geestmerambacht, de recreatieplas die in de jaren zestig van de vorige eeuw werd uitgeschept. Het eerste stukje loop ik tegen een ijzige tegenwind in. Ik loop langs een fors volkstuingebied. Iedereen moet hier een tuintje hebben, reken ik grof uit, aan de hand van het aantal tuintjes en het aantal huizen. De tuintjes zijn ingepakt en wat bloot staat is vooral boerenkool en, denk ik, spruiten: lange, statige groene staken met een beetje begroeiing. Net te ver weg om het goed te kunnen onderscheiden.

Ik heb geen zin om over het fietspad te lopen en glibber over het halfbevroren pad aan de andere kant van de weg, waar ik over het water kan uitkijken. Als je geen hond hebt vertoon je je hier niet. Dat lijken de mensen te denken die ik hier tegenkom. Ze hebben wel een beetje gelijk natuurlijk. Zeker met deze wind. Wat doe ik hier?

Bij de plas aangekomen die Zomerdel heet, volg ik het pad dat Lamslik heet. Ze doen hier aan fraaie namen. Bij de brug over het Lamslik staat iemand te vissen. Ik maak nog maar een foto.

Verder langs het water, Saskevaart – ook niet slecht – tot terug aan de Kanaaldijk. Dan weer onderlangs de dijk over het Achtergraft terug naar de auto. Achtergraft betekent ‘gracht achterlangs’, zoek ik thuis uit.

In de auto heb ik het direct warm. Koud werkje, fotograferen.

visser bij Lamslik bij het geestmerambacht

boerderij in laag winterlicht in koedijk

Kat op brommer: rondje Schagen

Bericht gepubliceerd op:01/02/2026

Ik was ooit eerder hier in Schagen, maar toen maakte ik foto’s aan deze kant van het station. Nu wil ik de andere kant bezoeken en via de polder een rondje lopen.

Als ik geparkeerd heb en naar het tunneltje onder het spoor door loop, zie ik een kat op een brommer zitten. Heel tevreden. Ik maak voorzichtig een paar foto’s. Maar de kat beweegt niet.

Onder het tunneltje door de Dreef in. Buxushagen zijn hier een lokale specialiteit. Een brommertje scheurt langs en spuwt tweetaktgeluid en -geur.

Ik loop de polder in. Ik zie een dode eend in de berm. Het waait nauwelijks en over de poldervlakte klinkt het terugkerende thema van de blaffende hond in de verte.

tunneltje in schagen richting barsingerhorn

Mannen stappen uit een busje en beginnen een afzetting op te ruimen. Het raampje bij de bestuurder staat open. Luid klinkt Marokkaanse muziek die me aan het geluid van de souk in Marrakesh doet denken: ritmisch, betoverend, exotisch. Maar hier in de kale polder…

Even verderop herrie op de provinciale weg. Een stoet trekkers met oranje zwaailichten schuift voorbij. Een boerenprotest?

Ik steek over, het weiland in. Een helicopter vliegt laag over en jaagt de ganzen in het veld op. De woedende ganzen weten het geluid van de helicopter te overstemmen terwijl ze laag overscheren. Ik weet net op tijd de lege batterij van mijn camera te vervangen. Dat zal je net zien. Of ik een fatsoenlijke foto heb kunnen maken vraag ik me af.

ganzen vliegen op in de polder bij schagen

Verderop eindelijk het asfalt af, de Muggenburgerweg op, die uitloopt in een drassig dijkje. Hier wordt een nieuwe wijk aangelegd.

Dan is de pret alweer voorbij.

Ik loop door langs het spoor. Bij het station zit de kat nog steeds op het zadel van de brommer. Hij heeft zich een kwartslag gedraaid.

(21 december 2025)

Meer over het Noord-Holland project.

Stoppen met huilen

Bericht gepubliceerd op:22/01/2026

Een meisje loopt huilend de speeltuin uit.

‘Stoppen met huilen!’ roept vader die achter haar aan loopt.

‘Doe ff rustig,’ zegt de moeder met gedempte stem.

Het meisje huilt nog.

‘Stoppen met huilen!’ roept vader nog eens naar het meisje.

‘Doe ff normaal,’ sist de moeder naar de vader.

Het meisje klimt tegen haar moeder op.

‘Je moet stoppen met mij corrigeren, Lies. Ze moet gewoon luisteren. Het gaat maar door.’

Verderop, bij een viaduct, maak ik een foto van jongens die in een hek klimmen. Ze komen naar me toe. Ik moet de foto van ze verwijderen. Dat gaat niet, zeg ik. Waarom maak ik foto’s? Ik leg uit wat ik doe. Dat ik fotograaf ben. Ah, dat is een heel ander verhaal.

Alkmaar, jongens hangen aan een hek langs de spoorlijn

‘Ik kom toch niet in je boek, hè?’ zegt de jongen die net nog zoveel branie had.

‘Vast niet,’ zeg ik, maar het zou zo maar kunnen van wel.

(Alkmaar)

Het Kalf Zaandam — Olieraffinaderij en vervuild industriegebied

Bericht gepubliceerd op:22/06/2022

Het Kalf, 26 december 2019.

Een Zaans buurtschap met de schitterende naam Het Kalf. Tussen Zaandam en de Zaan ligt dit kleine industrieel gebied met een verrassende geschiedenis.

In Het Kalf is een olieraffinaderij gevestigd: ZOR – Zaanse Olieraffinaderij. Voor deze wandeling wist ik niet dat Zaandam een olieraffinaderij had. Een straat doorsnijdt de installaties van de ZOR. Je loopt er gewoon tussendoor.

Ik maak een praatje met een paar ZOR-mensen die onder een afdakje staan te roken, hun papieren haarnetjes nog op. Een van hen houdt zich een beetje bezig met fotografie en vertelt me dat de pakhuizen aan de andere kant van het water ’s nachts prachtig verlicht zijn. Hij laat me wat foto’s zien op zijn telefoon.

Het kleine schiereiland Hemmes zou een bijzondere plek kunnen zijn, maar de grond is zwaar vervuild en het gebied is grotendeels omheind. Een stukje Zaanstreek dat er ligt maar niet toegankelijk is — industriële archeologie achter hekken.

Noord-Holland Grid Project — Blok 25O-Q3

Deze foto’s zijn onderdeel van mijn Noord-Holland Grid Project, waarin ik elk blok van de provincie fotografisch documenteer.

Meer over het Grid Project.

Het Kalf Zaandam Zaanse Olieraffinaderij ZOR — ZOR, Het Kalf, Zaandam

Deze foto is berkrijgbaar als fine-art print op mijn portfolio site en als poster in mijn shop.

Het Kalf buurtschap Zaandam Noord-Holland

Beverwijk — Marktkooplui, vervallen straten en een haven vol zand

Bericht gepubliceerd op:19/11/2021

Van de week door Beverwijk gelopen. Mijn partner bij het ziekenhuis afgezet. Een dik wolkendek hangt over Noord-Holland. Het beperkte licht lijkt de kleuren te dempen.

In de hoofdstraat van Berverwijk is de markt nog in opbouw.

“Ik ben een marktkoopman, geen watje,” zegt de man die kleding aan het uitladen is tegen zijn buurman.

Ik kan er niet zoveel mee, met dit fletse Beverwijk. Dwars op de hoofdstraat is een straat waarin de huizen vrijwel allemaal in vervallen staat zijn, of al helemaal verlaten.

Ik rijd naar de haven. Bij een oranje silo die met kant is bekleed ligt een enorm schip met zand. Het wordt overgestort in de silo. Onder de silo staat een oude trekker met een aanhangwagen. Een heftruck laadt fietsbanden uit een vrachtwagen. Een man bij de viskraam hoor ik een broodje paling bestellen.

Dan is mijn tijd om.

Kijk meer van mijn Noord-Holland Grid project en meer posts hier.