Driehuis en IJmuiden

De fotowandeling van de week leidde me gisteren door Driehuis en IJmuiden.

Bij het station van Driehuis is een skatebaan gemaakt waarvan ik me niet kan voorstellen dat skaters er veel mee kunnen. De baan ligt op deze druilerige dag als een betonnen klomp bij het station. Een graffiti-vrijplaats op zijn best.

Ik loop door de wijk naar het Spoorpad. Over deze weg mogen alleen bussen. De weg trekt een lelijke streep van hekwerk door het dorp.

Langs het bos van de Velserbeek loop ik naar de de pont over het Noord-Zeekanaal. Van daar een stuk over de kanaaldijk en dan linksaf IJmuiden in. Ik loop dwars door het oosten van IJmuiden langs het immense stadhuis aan Plein 1945. Ik vervolg de Zeeweg en kom weer in Driehuis. Om het Spoorpad te vermijden loop ik door het dorp terug naar het station.

Een druilerige wandeling door een druilerig Driehuis.

Volkstuintjes in de Egmonder duinen

Het was gisterochtend onverwacht druk op het strand van Egmond aan Zee. Al om half negen was een menigte van de sportvissers, ochtendduikers, hondenuitlaters en de moutainbikers op het strand actief.

We ontweken deze matineuze activiteit en vervolgden onze wandeling in de duinen ten noorden van Egmond aan Zee. Hier liggen “De Lankies”, de volkstuintjes van de Egmonders. Al in de 19e eeuw werden deze duinen gebruikt door de arme bevolking om aardappelen in te verbouwen. De traditie van het tuinieren in de schrale grond wordt nog steeds voortgezet door de Egmonders. Toch lijken veel van de tuintjes meer vrijplaatsen geworden voor de autonomie zoekende dorpelingen. Ik blijf de tuintjes een fascinerende potpourri vinden.

Fotowandeling De Meer Amsterdam: doorweekt in de regen

Gisteren een heldhaftige poging gedaan om een fotowandeling te maken bij De Meer in Amsterdam. Het begon droog. Het eindigde doorweekt.

Ik parkeer bij het voetbalveld van Zeeburgia. De route: langs het Science Park van de UVA naar het Amsterdam-Rijnkanaal, dan zuidelijk richting Diemen. Onder de A10 door bij Oud-Diemen, en dan het pad onder de snelweg volgen.

De Meer is een vreemde plek. Industrieel Amsterdam. Datacenters, volkstuinen, sportvelden, snelwegen. Het grenst aan niets en alles tegelijk. Niet mooi, niet fotogeniek.

De aanhoudende motregen heeft me inmiddels doorweekt. Mijn camera is nat. Mijn kleding is doorweekt. Bij de eerste gelegenheid weer onder de A10 door, De Meer in, snel naar de auto.

Afgedropen dus.

Meer Amsterdam fotografie: Westhaven, Amsterdam of Amsterdam Oudejaaarsdag.

Over mijn Noord-Holland Grid Project.

Wormer

Gisteren rond Wormer gelopen. Het dorp, gebouwd in de Noord-Hollandse moerassen, is doordrenkt van het water. Het grasland ligt onder het niveau van het water in de sloten met hun opgehoogde wallenkanten. Alles is drassig. Maar iedereen heeft een bootje.

Het laatste stukje loop ik langs de oever van de Zaan bij de Veerdijk. De meeste pakhuizen zijn gerenoveerd. Aan de rest wordt gewerkt. Jaren geleden liep ik hier ook langs met mijn fototoestel. Toen was het nog een grimmige toestand aan deze kant van het water.

Na drieën verdwijnt de zon achter de laag hangende wolken en neemt het licht mee. Maar dan ben ik alweer bij de auto.

Drie foto’s uit 2015, genomen langs de Veerdijk.

Beverwijk

Van de week door Beverwijk gelopen. Mijn partner bij het ziekenhuis afgezet. Een dik wolkendek hangt over Noord-Holland. Het beperkte licht lijkt de kleuren te dempen.

In de hoofdstraat van Berverwijk is de markt nog in opbouw.

“Ik ben een marktkoopman, geen watje,” zegt de man die kleding aan het uitladen is tegen zijn buurman.

Ik kan er niet zoveel mee, met dit fletse Beverwijk. Dwars op de hoofdstraat is een straat waarin de huizen vrijwel allemaal in vervallen staat zijn, of al helemaal verlaten.

Ik rijd naar de haven. Bij een oranje silo die met kant is bekleed ligt een enorm schip met zand. Het wordt overgestort in de silo. Onder de silo staat een oude trekker met een aanhangwagen. Een heftruck laadt fietsbanden uit een vrachtwagen. Een man bij de viskraam hoor ik een broodje paling bestellen.

Dan is mijn tijd om.