Sukhothai per fiets verkennen — Langs de Yom rivier en door rijstvelden

We wilden een fietstoer maken (met Sukhothai Bicycle Tours – schijnt heel goed bekend te staan), maar we waren te laat met aanmelden. Dan maar met de gammele fietsjes van het hotel zelf een toertje maken.

Langs de Yom rivier

We rijden we door de stad. Eerst langs de rivier. In de stad in de rivier nog afgeschermd met de dikke betonnen muur. We fietsen een paar kilometer langs deze muur. Buiten de stad veranderd de muur in een gewone dijk.

Visser langs de Yom rivier bij Sukhothai Thailand

Als in een polder zien we dat het land achter de dijk lager ligt dan de waterstand in de rivier. Van origine moet dit een moerasachtig gebied zijn dat zonder de dijk regelmatig zou overstromen.

Alle huizen langs de dijk staan op palen. De woonruimte is op de eerste verdieping.

Huizen op palen langs de Yom rivier bij Sukhothai Thailand

Door het rivierlandschap

We volgen de rivier. Het rivierlandschap krijgt al snel een jungle-achtig karakter. De paden langs de rivier worden ook steeds slechter. Meer avontuur dan we hadden verwacht op deze gammele fietsjes.

We zakken naar het zuiden af tot bij een tempel, de Wat Wang Sawan. Daar puffen we uit en drinken wat. We ontdekken een verlaten brug. Do Not Pass. The Bridge Damage. Even verderop is een nieuwe betonnen brug.

Wat Wang Sawan tempel bij Sukhothai Thailand
Kapotte brug bij Wat Wang Sawan Sukhothai Thailand

Een geleide fietstoer stop op dezelfde plek. Voor de helft Nederlanders natuurlijk.

Door de rijstvelden

We verlaten de rivier en fietsen door de rijstvelden. Op zoek naar een restaurant dat wel op Google maps staat maar buiten cyberspace niet lijkt te bestaan (Steamship Restaurant). Dan maar door richting stad.

Fietsen door rijstvelden bij Sukhothai Thailand

Via Google Maps vinden we een restaurantje dat we anders nooit gevonden zouden hebben, in een achterafstraatje. Het ziet er posh uit, en ik denk nog even dat we misschien wat underdressed zijn voor deze gelegenheid. Maar we worden hartelijk uitgenodigd en lopen met onze bezwete lichamen een ijskoud gekoelde ruimte in.

Lunch in een local restaurant

Een Thaise familie zit in een hoek al te eten. Centraal opgesteld staat een grote televisie. Aan, maar met het geluid zacht ditmaal. Er is een krankzinnige Willem Ruis-achtige show aan de gang. Met die typisch Thaise roze en groene felle kleuren.

Interieur van een local restaurant in Sukhothai met televisie

Het eten is geweldig goed en spotgoedkoop. Precies waarom je in Thailand wilt eten in de lokale tentjes in plaats van de toeristenrestaurants.

Terug naar de stad

We peddelen terug naar het hotel via een 7-eleven.

Kledingwinkel met lachende paspoppen Sukhothai Thailand
Straatverkoper van sate in Sukhothai Thailand

De rest van de dag relaxen we.

s Avonds worden we nog verrast door een concert van de vogels op de elektriciteitsdraden in de stad — duizenden vogels die tegelijk luid tsjilpend neerstreken voor de nacht.

Meer Thailand reizen

Ayutthaya naar Sukhothai 29 juli 2017

Laatste ochtend in Ayatthaya

De boel weer inpakken.  De bus gaat om 11.30 vanaf de busterminal. De tuktuk komt ons halen om 10.30.

De dame van de tuktuk van eergisteren zit al op ons te wachten.

Ze vertelt dat ze vlak achter het hotel woont. Twee jaar geleden was de hele boel hier overstroomt. Heeft ze twee maanden met haar gezin in de bende gezeten. Ze lacht en kijkt zorgelijk tegelijk. Heeft ook (?) twee kinderen, dochters. Samen met haar man heeft ze de tuktuk business.

Uitzicht over de brede verkeersaders van Ayutthaya

De bus naar Sukhothai

We laden de boel in, rijden naar de busterminal en nemen afscheid.

De bus is 10 minuten te laat. Zeggen wij als Hollanders.

In de bus is het koel en we zitten in een soort vliegtuigstoelen.

Na een uur stoppen we bij een grote hangar-achtige hal langs de snelweg. Er is een winkeltje. Er staan langs de kant een viertal kraampjes met eten. In het midden van de hal staan een aantal tafels en stoelen.

Lunch hal tussen Ayutthaya en Sukhothai

Na vragen blijkt dat we hier de lunch kunnen gebruiken die bij deze reis is inbegrepen. We lopen langs de kraampjes en zoeken iets uit. In ruil moeten we een stuk van onze tickets laten afscheuren. Eten is goed en na een half uur rijden we weer.

Het landschap wordt steeds leger, dat wil zeggen steeds minder bebouwing en steeds meer platteland en natuur. We zien rijst- en suikerrietvelden.

In Sekhothai

Bij de busterminal in Sukhothai staan taxi’s te wachten. Of tuktuks. Net hoe je het bekijkt. Dit zijn pick-ups die bebouwd zijn met een tuktuk-achtige bak. Na de prijsvraag haalt de chauffeur een plastificeerde menukaart tevoorschijn, met daarop de prijzen. Dat lijkt ononderhandelbaar, maar het is ook niet veel dus we laten het maar.

Door de hectische stad van nieuw Sukhothai. Bij de brug over de rivier zien we de restanten van de recente dijkdoorbraak. De “dijk” is hier een dikke betonnen muur van een centimeter of 20 dik. De provisorische herstelwerkzaamheden zijn damwandprofielen en een paar grote bergen zandzakken. Verderop in de stad ook nog her en der zandzakken voor ingangen van winkels en gebouwen.

Vlak bij het hotel rijdt ons een brommertje achterop met een bestelling Thaise maaltijden voor een heel weeshuis.

Brommers in de straten van Sukhothai

In het hotel een te veel op de toerist geënte Thaise maaltijd gegeten.

 

Laatste dag in Ayutthaya, Thailand

Bus boeken naar Sukhothai

Naar busstation van Ayutthaya gefietst en bus geboekt naar Sukhothai.

Opties waren een privébusje (minibus) voor 4800 baht. Bij het grote busstation een stukje buiten het centrum van Ayutthaya gekeken voor een grote bus. Hier een “vip” bus met airco en maaltijd voor 300 Baht per persoon.

We fietsen terug over de “snelweg”. Onzeker, gevaarlijk, op die vrij gammele fietsjes.

Onderweg terug winkelen we bij de 7-Eleven (de Appie van Thailand / zuidoost Azië). En bij de straatkok halen we geroosterde kip en varkensvlees met saus als lunch.

Regen en overstromingen

’s Middag regent het.

De dame bij het hotel heeft gehoord op het nieuws dat Sukhothai is overstroomd als gevolg van een tropische regen. We google en er blijkt inderdaad een dijk door te zijn gebroken en een deel van de stad staat onder water. De dame belt naar ons hotel in Sukhothai en die vertellen dat e.e.a. onder controle is en het gat is gedicht.

Streetfood en dakterras

’s Avonds wandelen we naar een restaurantje in de buurt en vinden een gelegenheid met een dakterras met uitzicht over de rivier. Goed gegeten.

Verkoper van streetfood in de straten van Ayutthaya Thailand in de avond

Meer reisverhalen uit Thailand en verder.

Labyrint Europa – Cees Nooteboom recensie

Labyrint Europa boek cover Cees Nooteboom

Labyrint Europa – Cees Nooteboom

Vroeg opgestaan om voor te blijven op mijn collega’s. Maar Nooteboom’s Labyrint Europa kwam er tussenin.

Europa in de jaren ’70

Het verhaal over de recessie in de jaren ’70 zou een wake-up call moeten
zijn voor alle politici die zich laten meeslepen door de waan van de dag. Bijzonder interessant is Nooteboom’s analyse van Enoch Powell – een
intelligente en welbespraakte Britse voorganger van onze eigen Geert Wilders. Opvallend relevant vandaag de dag.

Een verenigd Europa als droom

Cees Nooteboom schrijver portret

Interessant is hoe Nooteboom in het boek peinst over wanneer hij ooit door Europa zou kunnen reizen zonder geld te wisselen en met een Europees paspoort op zak. In een rolstoel, veronderstelt hij.

Hij schreef dit in 1977. En we kunnen zeggen: er is toch iets bereikt in Europa.

Meer boekrecensies van Cees Nooteboom en andere Nederlandse literatuur.

Meer van Nooteboom: De brief en Japan.