2 april 2023. We beginnen rustig aan. Pas na het ontbijt maken we een plan voor de dag. We besluiten: Dogo Onsen en omgeving, alles op wandelafstand van ons hotel.
Rond half elf lopen we weer naar het Shiroyama Park. Hier is het lentefestival op deze zondag nu volop aan de gang. Op alle velden is het feest. Er zijn spelletjes voor kinderen. Op de velden onder het kasteel staan lange rijen eettentjes en tafels met banken. Op podia zijn muziekoptredens voor alle leeftijden. De mannen zijn druk met het gereed maken van de mikoshi, de traditionele draagschrijnen, een soort miniatuurtempels op dragers. Hun werk gaat gepaard met kabaal en gelach. Op de mikoshi ontwaar ik blikjes Asahi, die de uitbundigheid verklaren. Als de leider ziet dat ik foto’s maak, klinkt een kort bevel. De Asahi verdwijnt uit beeld. De man grijnst streng naar me.
We kopen streetfood bij de kraampjes en schuiven aan de lange tafels tussen de Japanners. Met Engels komen we een eind. We voelen ons welkom. Niemand kijkt vreemd op. We horen erbij. Er heerst een uitgelaten sfeer, zelfs voor Japanse doen.
In de middag wandelen we naar een museum over Shiki Masaoka, meesterdichter van eind 19e eeuw en bekend van de haiku-poëzie.
Vlakbij dit museum is Dogo Onsen. Helaas is het grotendeels gesloten in verband met restauratiewerkzaamheden. Wel is er een leuk stationnetje met een bijzondere klok: de Botchan Karakuri-klok. De klok dateert uit 1994, gemaakt voor het honderdjarig bestaan van de Dogo Onsen. Elk uur speelt een melodie en verschijnen karakters uit Natsume Soseki’s roman Botchan. Een soort koekoeksklok met voorstelling.
Dit is de elfde aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.
Lees hier de vorige aflevering.
