I’m reading The Nix by Nathan Hill. I put it aside a while ago because I couldn’t get through it, but now I’m binge-reading it. Things can change.
What you get, in other words, is choice. Or, rather, the illusion of choice, she said, all these restaurants offering substantially the same menu, some slight variation on potatoes and beef.
Ik lees het verhaal ‘Wit paard, gezien door een barst in de muur’ in De Familie Onderweg van Tommy Wieringa. (De titel is geleend van een Chinese uitdrukking, gevonden Rudy Kousbroek.) Het verhaal vertelt over Wieringa’s reis in de Silk Road Express van Moskou naar Peking. Wieringa lijkt niet te zien. Murw door het reizen in het groep, naar eigen zeggen, of beperkt door de ruimte die het verhaal mag hebben in het tijdschrift van zijn opdrachtgever. In Wolgograd wil hij niet dood gevonden worden, Door Kazachstan rijdt hij in meditatieve leegte, hij excuseert zich als hij vergeet te vertellen over de landschappen en gebeurtenissen die het opschrijven waard waren, vraagt zich af wat er te vertellen valt over een reis in een glazen lift die horizontaal door de wereld schoot.
Heel veel, lijkt me. Vraag het Paul Theroux. Wieringa is een groot schrijver, maar een matig reiziger.
Earlier, I posted that I had read The Every by Dave Eggers and found it punishing.
I am now reading A Heartbreaking Work of a Staggering Genius. It is almost inconceivable that these two books are by the same author. AHOASG is raw and unpolished, while The Every is a smoothed-out, emotionless book.
In between, I read Lord of the Flies, William Golding’s classic that I should have read much earlier, and Over de lengte van een gang by Herman Koch.
I finished reading The Every by Dave Eggers yesterday. What a tedious, humorless book, and not even very well written. The only surprising thing about the book was (spoiler) the ending: not a happy ending, the protagonist disappears into a ravine.
I am immediately having fun.
Ik lees het miniboekje De Brief, van Cees Nooteboom, uitgegeven in de Juweeltjesreeks. Het boekje bestaat uit drie verhalen.
Het eerste verhaal, met de titel De Brief, verhaalt over hoe Nooteboom een brief aan zijn uitgever verwisselde met een brief aan zijn geliefde. De verwisseling wordt opgemerkt door Nooteboom’s uitgever en op wonderbaarlijke wijze komt de brief aan de geliefde via een Nederlandse diplomaat en schrijver in Mexico toch goed terecht. Ik probeer te vinden wie de diplomaat was. Ik vermoedde F. Springer, maar die is niet in Mexico gestationeerd geweest. Helman lijkt het ook niet te zijn. Het blijft een raadsel.
Het verhaal doet me denken aan het verhaal Oculare Biesheuvel, van Maarten Biesheuvel, waarin de bril van Biesheuvel hem achterna reist door Oost-Europa.
Het tweede verhaal heet De koning van Suriname. Het verhaalt over de terugreis van Nooteboom uit het oerwoud van Suriname met een klein vliegtuigje. Zijn medepassagier is een hoge ambtenaar in wie Nooteboom de koning van Suriname ziet.
Het laatste verhaal lijkt een gedroomd reisverhaal.