Sukhothai Historisch Park 30 juli 2017

Na het ontbijt worden we door een auto en chauffeur van het hotel naar oud Sukhothai gebracht. Dat is ongeveer 15 kilometer buiten nieuwe Sukhothai (waar ons hotel dus is).

Bij de ingang van het historisch park (Werelderfgoed) van oud Sukhothai huren we gammele fietsjes. Het terrein en in deze warmte is een paar kilometer lopen niet fijn Walking will kill you – zegt een reisgids, wat blijkt te kloppen; fietsen is al een hele inspanning.

Sukhothai historisch park (Werelderfgoed) - foto Niek de Greef
Beeld in Sukhothai historisch park - foto Niek de Greef
Sukhothai historisch park

Het kaartje dat we meekrijgen is niet erg nauwkeurig, maar na met wat zoeken kunnen we toch de belangrijkste monumenten vinden. Op de fietsjes zwerven we door het park.

We verlaten het historisch park weer en fietsen naar Wat Phrapai Luang, een tempel even buiten de “ommuring” van het oude Sukhothai.

We zoeken een restaurantje op om wat te eten. Bij drie oude dames die een keukentje drijven langs de weg genieten we van onze lunch.

Drie Thaise vrouwen bereiden eten in hun kleine straatkraam langs een weg bij Sukhothai

Dan laten we ons weer ophalen en gaan terug naar ons hotel. We zwemmen in het bad van het hotel en relaxen.

Eind van de middag fietsen we de stad in. Opnieuw op vrij gammele fietsen, van het hotel nu. Op zoek naar de avondmarkt. We zetten onze fietsen ergens neer inslenteren door het verkleurde en met vlaggetjes versierde centrum van Sukhothai. Ter ere van de verjaardag van de nieuwe koning (denken we) is de stad speciaal versierd. Het lijkt er op dat de cult rondom de nieuwe koning zorgvuldig wordt geregisseerd.

In de straten zien we nog meer sporen van de overstroming van enige dagen geleden: bij veel winkels nog zandzakken voor de deur, of tegen de muren.

We vinden een overdekte foodmarket. Erg leuk, maar het is einde van de dag en de kraampjes zijn al aan het sluiten. Dan op zoek naar de nachtmarkt, maar deze blijkt erg tegen te vallen: een kleine hal met kraampjes, die bovendien ook nog voorzet grootste deel niet in gebruik is.

sukhothai, tempels, ruines

We strijken neer bij een restaurantje langs de weg en bestellen. We zien dat ze een paar gerechten zelf maken, maar ook voor een aantal gerechten en smoothies een van de mensen erop uit sturen op de bestelling ergens anders op te halen.

De televisie staat keihard aan. Op het sportkanaal speelt Sukhothai FC tegen Navy FC. Kennelijk een spannende wedstrijd. Op de terugweg naar het hotel komen we langs een plein waar een grote groep mensen de verrichting van de Sukhothaise Mannschaft op een groot tv-scherm volgt. Het voetbal is niet om aan te zien. 4e klasse KNVB-niveau.

Een Thaise vrouw bereidt eten in hun kleine straatkraam langs een weg bij Sukhothai

Op de terugweg een enorm gekrijs van duizenden spreeuwen of lijsters (?) die op de elektriciteitsdraden langs de weg zitten.

Ayutthaya naar Sukhothai 29 juli 2017

Laatste ochtend in Ayatthaya

De boel weer inpakken.  De bus gaat om 11.30 vanaf de busterminal. De tuktuk komt ons halen om 10.30.

De dame van de tuktuk van eergisteren zit al op ons te wachten.

Ze vertelt dat ze vlak achter het hotel woont. Twee jaar geleden was de hele boel hier overstroomt. Heeft ze twee maanden met haar gezin in de bende gezeten. Ze lacht en kijkt zorgelijk tegelijk. Heeft ook (?) twee kinderen, dochters. Samen met haar man heeft ze de tuktuk business.

Uitzicht over de brede verkeersaders van Ayutthaya

De bus naar Sukhothai

We laden de boel in, rijden naar de busterminal en nemen afscheid.

De bus is 10 minuten te laat. Zeggen wij als Hollanders.

In de bus is het koel en we zitten in een soort vliegtuigstoelen.

Na een uur stoppen we bij een grote hangar-achtige hal langs de snelweg. Er is een winkeltje. Er staan langs de kant een viertal kraampjes met eten. In het midden van de hal staan een aantal tafels en stoelen.

Lunch hal tussen Ayutthaya en Sukhothai

Na vragen blijkt dat we hier de lunch kunnen gebruiken die bij deze reis is inbegrepen. We lopen langs de kraampjes en zoeken iets uit. In ruil moeten we een stuk van onze tickets laten afscheuren. Eten is goed en na een half uur rijden we weer.

Het landschap wordt steeds leger, dat wil zeggen steeds minder bebouwing en steeds meer platteland en natuur. We zien rijst- en suikerrietvelden.

In Sekhothai

Bij de busterminal in Sukhothai staan taxi’s te wachten. Of tuktuks. Net hoe je het bekijkt. Dit zijn pick-ups die bebouwd zijn met een tuktuk-achtige bak. Na de prijsvraag haalt de chauffeur een plastificeerde menukaart tevoorschijn, met daarop de prijzen. Dat lijkt ononderhandelbaar, maar het is ook niet veel dus we laten het maar.

Door de hectische stad van nieuw Sukhothai. Bij de brug over de rivier zien we de restanten van de recente dijkdoorbraak. De “dijk” is hier een dikke betonnen muur van een centimeter of 20 dik. De provisorische herstelwerkzaamheden zijn damwandprofielen en een paar grote bergen zandzakken. Verderop in de stad ook nog her en der zandzakken voor ingangen van winkels en gebouwen.

Vlak bij het hotel rijdt ons een brommertje achterop met een bestelling Thaise maaltijden voor een heel weeshuis.

Brommers in de straten van Sukhothai

In het hotel een te veel op de toerist geënte Thaise maaltijd gegeten.

 

Laatste dag in Ayutthaya, Thailand

Bus boeken naar Sukhothai

Naar busstation van Ayutthaya gefietst en bus geboekt naar Sukhothai.

Opties waren een privébusje (minibus) voor 4800 baht. Bij het grote busstation een stukje buiten het centrum van Ayutthaya gekeken voor een grote bus. Hier een “vip” bus met airco en maaltijd voor 300 Baht per persoon.

We fietsen terug over de “snelweg”. Onzeker, gevaarlijk, op die vrij gammele fietsjes.

Onderweg terug winkelen we bij de 7-Eleven (de Appie van Thailand / zuidoost Azië). En bij de straatkok halen we geroosterde kip en varkensvlees met saus als lunch.

Regen en overstromingen

’s Middag regent het.

De dame bij het hotel heeft gehoord op het nieuws dat Sukhothai is overstroomd als gevolg van een tropische regen. We google en er blijkt inderdaad een dijk door te zijn gebroken en een deel van de stad staat onder water. De dame belt naar ons hotel in Sukhothai en die vertellen dat e.e.a. onder controle is en het gat is gedicht.

Streetfood en dakterras

’s Avonds wandelen we naar een restaurantje in de buurt en vinden een gelegenheid met een dakterras met uitzicht over de rivier. Goed gegeten.

Verkoper van streetfood in de straten van Ayutthaya Thailand in de avond

Meer reisverhalen uit Thailand en verder.

Ayutthaya 27 juli 2017

Fietsen van het hotel gepakt en met de fiets naar Chai Watthanaram aan de andere kant van de rivier. De restanten van wat eens een prachtig terrein met hele mooie tempels moet zijn geweest. Verwoest door de Birmezen in de 18e eeuw. Deze verwoesting moet de omvang van een beeldenstorm hebben gehad. Onthoofde buddhabeelden door het hele complex. Ook in alle andere tempels die we deze dag zullen bezoeken zullen we dit tegenkomen. Prachtige terreinen die nog een goed beeld geven van wat een schitterende bebouwing moet hebben gestaan, maar stevig verwoest in de oorlog met de Birmezen.

Een Thais Pompeï staat er in de reisboekjes.

We fietsen van Chai Watthanaram langs de rivier naar de floating markt.

Hier blijkt een soort Buddhistische kermis te zijn gebouwd. Felgekleurde attracties die alle voorzien in het aanbidden van de Buddha, op een enorm uitbundig manier. De godsdienstige kitsch van de RK kerk en bedevaartsplaatsen wordt hier geëvenaard en in kleurrijkheid veruit overtroffen.

We fietsen terug over de brug, door het groene park richting de oude stad.

Langs het paleis/tempel Wat Phra Si Sempet. Dan naar Wat Maha That. Overal veel toeristen.

 

Bij Wat Maha That een gave Buddha die echter niet zoals in het reisboekje prachten aan een meertje ligt. Er is alleen een pleintje. Wellicht is het water verdwenen, of was het er tijdelijk na een regenbui.

Het hoofd van Buddha ingeklemd tussen de wortels van een boom.

’s Avonds naar de streetfood-straat met de tuk-tuk. Dit blijkt een behoorlijke toeristische bedoening. We lopen tussen de kraampjes door en bekijken alle waar. We gaan aan een tafeltje zitten bij een kraampje en bestellen maar het eten laat enorm lang op zich wachten. Uiteindelijk rekenen we de drankjes af en kopen eten bij de kraampjes en nemen dat mee terug naar het hotel met de tuk-tuk van de dame die ons ook bracht. Ze heeft op ons gewacht.

Eten in het hotel – vis, kip rijst, en andere lekker Thaise specialiteiten. Heel erg lekker.

Bangkok naar Ayutthaya met trein en tuk-tuk

het station van bangkok, boeddhistische monniken wachten op de trein

Taxi naar het treinstation van Bangkok

Ontbijt in het hotel en uitchecken. We nemen een van die roze taxi’s naar het station.

De planten in de bloembedden tussen de rijstroken staan in potten. Ze worden bewaterd door een voorbijrijdende tankwagen.

De kaartjes kosten 60 baht, ongeveer anderhalve euro, voor vier personen in economy class, de enige klasse in deze trein.

In de trein naar Ayutthaya

De banken zijn van hard plastic en net niet breed genoeg voor vier Europese billen.

De trein dendert het eerste uur door de groezelige wijken van Bangkok. Langs het spoor wonen mensen in geïmproviseerde huisjes. Net als langs het water bestaat er langs het spoor een minisamenleving.

We stoppen nog een paar keer in de stad bij spoorwegovergangen. Automatische overgangen met voorrang voor de trein moeten hier nog worden aangepakt.

De trein stopt af en toe op schijnbaar willekeurige plaatsen, waar iemand in- of uitstapt.

Aan de rand van Bangkok rijden we kilometerslang langs enorme bouwwerken. Reusachtige betonnen skeletten van tientallen meters hoog vormen de palissaden voor een nieuwe snelweg of een enorm geëlektrificeerd spoorwegnet.

Een tuktuk naar het hotel

Bij het station van Ayutthaya staan geen taxi’s of tuktuks te wachten op toeristen. Een vriendelijke vrouw wijst ons naar een nabijgelegen tempel waar een paar tuktuks staan te wachten.

De koffers worden tegen de achterwand van de tuktuk opgestapeld en er is zelfs nog ruimte over op de bankjes. De chauffeur moet nog even bellen om het adres van ons hotel te achterhalen.

Een hotel op palen

Het hotel is een gebouw op palen met kamers en een grote woonkamer op de tweede verdieping.

Er zijn ook kamers in een bijgebouw.

Een kort uitstapje naar het centrum van Ayutthaya

Nadat we ons in het hotel hebben geïnstalleerd, wandelen we naar het centrum, dat in deze hitte net iets te ver weg blijkt te zijn. We lopen door het oude park van Ayutthaya, dat vol staat met tempelruïnes.

Verderop is een plek waar toeristen op olifanten kunnen rijden. Dat is helemaal niet goed voor de olifanten. Dus dat gaan we niet doen.

In het centrum eten we in een klein restaurantje langs de straat. Alles lijkt in het Thais te zijn, maar een aardige vrouw haalt toch een menu in het Engels tevoorschijn. Het eten is uitstekend.

We nemen een tuk-tuk terug naar het hotel.

Oproep voor het avondgebed vanuit de moskee aan de overkant van de rivier. Een paar honderd meter verderop staat een katholieke kerk.

Junglegeluiden uit de overwoekerde achtertuinen achter het hotel.

Meer over onze reis door Thailand: Eerste dag in Bangkok, Een autotoer in Pai.

Of meer van mijn reisverhalen.