fotografie | Niek de Greef

Diana Blok en Pierre Verger in Cobra — Strak versus overvloedig

Bericht gepubliceerd op:21/12/2024

Bezocht: 30 september 2024
Locatie: Cobra Museum, Amstelveen
Tentoonstellingen:

Diana Blok: “I challenge you to love me” (t/m 30 september 2024)
Pierre Verger: “The One That I Am Not” (t/m 30 september 2024)

We bezochten het Cobra Museum op de voorlaatste dag van fotograaf Diana Blok’s tentoonstelling “I challenge you to love me.” Dit was 30 september 2024. Ik vond mijn notities pas vandaag terug.

We kwamen voor Blok, maar het grootste deel van de tentoonstelling op de tweede verdieping van het Cobra Museum is gewijd aan het werk van fotograaf Pierre Verger. Zijn tentoonstelling heet “The One That I Am Not.”

Pierre Verger: te veel

Bij Verger’s tentoonstelling begint elk woord van de titel met een hoofdletter. Bij Blok niet. En dat zegt veel.

Overzicht tentoonstelling Pierre Verger in Cobra Museum met etnografische fotografie

De tentoonstelling van Verger’s werk is bovenal: veel.

Detail uit Pierre Verger tentoonstelling met antropologische fotografie

Pierre Verger was een antropoloog die veel reisde en fotografeerde. Zijn foto’s leiden bezoekers over de hele wereld. Hij maakte veel beelden. Sommige zijn monumentaal, maar veel zijn vooral etnografisch documentair. En talrijk.

pierre verger antropologie en fotografie

Een strakkere selectie was mogelijk geweest, wat tot een spannendere tentoonstelling had geleid.

Diana Blok: precies genoeg

We lopen door naar de tentoonstelling van Diana Blok in de hoek van de zaal — zo lijkt het althans. In tegenstelling tot Verger is Blok’s werk strak gecureerd, wat leidt tot een zeer interessante tentoonstelling.

Diana Blok portret va neen ouder echtpaar met een bord makrelen

Diana Blok heeft werk gemaakt rond verschillende concepten. Sterke beelden zijn altijd geselecteerd op basis van de thema’s. Blok’s werk is fris en verrassend, soms ongemakkelijk.

Ik vind een familieportret van naakte zonen die hun naakte moeders optillen ongemakkelijk, maar wonderlijk goed gemaakt.

Familieportret uit Diana Blok serie in Cobra Museum

De fotografe in haar eigen tentoonstelling

Diana Blok loopt rond en filmt de tentoonstelling op haar iPhone. Ze draait zich om, ik kijk recht in haar camera. Onverstoorbaar gaat ze door met filmen, zoals het hoort.

Meer tentoonstellingen en musea.
Bijvoorbeeld over Lempert.

Color photographer turned Black-and-White (for this project)

Bericht gepubliceerd op:08/12/2024

I am massively enjoying making these prints of my black-and-white Polder project. I also like printing in the darkroom but never got to do it.

Before the black-and-white project, I have always photographed in color for no other reason than to limit my options. For more than ten years, I shot with little direction. Consequently, my work is all over the place. I have always liked this, and still do. I do not like to put any boundaries on my work a priori, but at the same time, I wanted to create a more consistent piece of work.

Looking for a more intentional, focused project, I began to analyze the pictures from the past decade and stumbled on my polder landscape pictures. I like a couple of them, but I found for a larger work, the dominating green color became problematic. So, I tried to convert a couple to black-and-white, and I liked the result. So I crawled through my archive and surfaced about 200 acceptable images, which I further edited down to some 40 pictures.

When converting to black and white, you find that some pictures do not work in black and white. B&W needs more rest. Where color may divide a picture into spaces, after converting it into black and white, the result may be a headache of grey tones and forms.

Color pictures, I think, have a closer relation to reality, opening a broader palette to distort that reality and create an interesting image. On the other hand, Black and white pictures can have a more poetic, sometimes dreamy effect. Black and white pictures, I think, need more space and benefit more from careful design-like composition (though I am not a fan of the word composition in photography). That is probably also why snapshot-type pictures work best in color.

Anyway, I searched for some nice papers (a rabbit hole in itself), and a friend advised me to use Canson Baryta Photographique II or RAG Photograpique Matte. Never mind the name. The first is a fine art luster-type paper, and the second is a high-grade matte paper. I started with the Baryta and liked it so much I have not even tried the RAG/Matte. By the way, I am printing on an Epson p600, a good entry-level pro photo printer with good ink.

Here are some results. Needless to say, taking (iPhone) pictures of photo prints does not serve them as it should.