Vandaag deed ik mijn tweede rondje door Zwanenburg. Vanuit het nieuwe winkelcentrum bij de voormalige suikerfabriek liep ik aan de westkant langs het dorp. Het grootste deel van de wandeling liep door een vrij oninspirerende woonwijk. De hele wijk leek drooggelegd voor de werkzaamheden aan het riool. Een ander deel is een enorme bouwput op de plaats waar een industrieel complex moet hebben gestaan.
Craig Mod has a beautiful blog at craigmod.com. Craig is what I would call a generally very interesting person. He writes about his travels – he walks a lot, about photography. His blog inspired me to start writing longer form blog posts again.
Craig manages a few very interesting newsletters. I can recommend all three.
I tried reading On Photography by Susan Sontag. The book was recommended to me as a must-read for photographers. I will not doubt it is a classic analysis photography, but my mind seems incapable of absorbing the sentences.
The book analyses why people make photographs, what it means, how it relates to other art forms, how people pursue photography. And more, like an article about Diane Arbus’ work.
I find the theoretical analysis quite problematic, being a photographer myself. While taking pictures I do not want to (nor can I) philosophize about the picture-taking itself. I don’t want to know. I want to think as little as possible about the process, but focus on the act, on the picture. Of course I have a frame of reference. But it’s somewhere back in my head, in the unconscious probably.
Susan Sontag
I put the book away about halfway through. I feel defeated.
In mijn jeugd was sneeuw in de winter niet zo ongewoon. Deze winter nadert een week van sneeuw en vorst, en dat leidt tot nogal hysterische voorzorgsmaatregelen. Treinen en bussen rijden niet meer. Mensen slaan voorraden in. De regering waarschuwt ons met een code rood alarm.
Voor veel andere plaatsen, zoals Scandinavische landen, Rusland, staten in Noord-Amerika en Canada, zou de sneeuw die wij krijgen een babywinter zijn. Als zij op zo’n klein beetje sneeuw zouden reageren als wij, zouden hun plaatsen het grootste deel van het jaar onbewoonbaar zijn.
Ik haalde mijn oude sneeuwlaarzen uit de kast en ging een (foto)wandeling maken. Halverwege de wandeling merkte ik dat mijn laarzen begonnen te lekken. Een beetje onderzoek leerde me dat dat niet zo vreemd was. De rubberen zool van mijn laarzen moet in de loop der jaren in de kast helemaal zijn uitgedroogd. Grote scheuren in de onderkant van de ene laars, een groot gat in de andere.