Rondom Aartswoud, en een kroeg met een coca cola hoek

kerstster in een veld bij aartswoud

Het wordt niet licht vandaag. De Mienakker is een dijkje dat maar één auto breed is. Er zijn passeerplaatsen met asfaltvleugels die inscheuren.

De parkeerplaats van V.V. AGSV herinnert me aan bijna vijftig jaar geleden. Een modderige grasveld waarop we de auto moesten parkeren kondigde een keiharde wedstrijd in de natte prut aan. Nu heeft AGSV een nette parkeerplaats met parkeervakken.

Ik loop langs Café de Stompe Toren. Tegenover de kerk zonder toren. Later, op Google Reviews, lees ik over dit cafe:

“Een dorpskroeg die de laatste 50 jaar niet is veranderd. Gemoedelijk, vriendelijk en een sfeer en huiselijkheid uitstralen wat je alleen in kleine dorpjes tegen kom. “

“Super! 2 biljarts en een coca cola hoek. “

Driehoeken van hout, geabstraheerde kerstbomen langs de kant van de weg en kerststerren van hout.
Via de Zwarteweg loop ik de Weelkade op. Langs de Weelpolder, een natuurgebiedje. In de sloten staan de ranke witte reigers. Geïrriteerd gakkend vliegen ze op als ik langsloop. Eenden scheren langs en landen verderop. Ik kan een slobeend en een casarca herkennen, maar deze niet.

Een natte, koude wind van 3 graden maakt het best onaangenaam. Ik heb geen handschoenen meegenomen. De camera om mijn nek, handen in mijn jaszakken.

Meerkoeten duiken onder water als ratten. In het veld knallen jagers op wild. Kieviten vliegen op. Maken die zich klaar voor hun vertrek? Of gokken ze op een winter in Nederland?

Later, weer op de weg, komen de jagers me tegemoet in hun pick-up. De laadbak hangt open. Een man zit op de rand, met een geweer dwars over zijn knieën. Hij kijkt schuldig. Terecht.
Een gemetseld bouwwerk aan twee zijden van het kanaal. Kunnen de resten van een brug zijn, maar ook van een sluis. Tegen de dijk aan de andere kant een rommelig erf. Een bedrijfje dat theaterkleding verhuurt, zie ik later.

“hallo, ik wil 2 pietenpakken reserveren voor 26 november. kan dat? is het 1 maat?”, heeft iemand aan Google gevraagd.

Verderop, vlakbij een kruispunt van wegen is een boerderij verbouwd tot een bed and breakfast met een vervoersthema. In de tuin zie ik een tram, vliegtuig, een trein, een bus. Nieuwsgierig bekijk ik de uitstalling.

Weer op de Mienakker zie ik in de verte de jagers in het veld lopen het veld. Een enkele knal.

13/12/2024

Hiking Shoes: Meindl Laredo – grand and ugly

A review mode post about hiking shoes.

I bought a new pair of shoes for our three-month New Zealand and Japan trip in 2023. My requirements for these were:

  • Comfortable for long days of walking
  • Suitable for the warm February in New Zealand
  • Suitable for the colder March and April months in Japan
  • Nice-to-have: low shoes, not too expensive.

In January 2023, I did some research and eventually bought these Meindl Laredo’s. They were quite expensive, but considering their durability, they were actually quite affordable.

Further benefits:

  • Great, comfortable fit.
  • Very durable.

Main drawback:

  • Ugly. Which, of course, is subjective.

I walked about 2 million steps on these shoes in February, March, and April. Flawless. The only problem was that a crack in the rubber between the sole and the shoe began to appear in one of them. I returned to Bever to get this fixed, but they replaced the boots for free.

With the new pair, I walked another 3 million steps during the rest of the year and a few months in 2024 until the Vibram sole wore out. Unfortunately, the sole can not be replaced in this model, so I had to trash the pair.

Meindl Laredo wandelschoen

Crossing

Unexpected crossing in the fields around Krommenie.

Rondje Terschelling

Aangekomen met simpele boottocht. Naar het huisje gereden onderaan paal 8. A. en W. komen met de fiets achter me aan. Het regent.

Ik loop even later door zonnig weer terug naar West om mijn fiets op te halen. Ik rij terug langs Het Groene stand. Ik fiets niet veel meer en het valt me niets mee. Gelukkig komt de wind uit het westen en heb ik het laatste stuk de wind in de rug.

De oven doet het niet en ik bel met verhuurder van het huisje en daarna met de eigenaar. De beheerder, de derde partij en degene die ervoor opgesteld staat om dit te weten, is niet te bereiken.

Uiteindelijk zet ik de groep van de oven in de meterkast uit zodat de oven wordt gereset en dan doet hij het weer.

We halen de rest van de boot. Het regent hard. Ik laad de bagage in de auto en zij rijden met de elektrische fiets achter me aan. Volledig doorweekt komen ze bij het huisje aan.

Katterig wakker geworden na al die wijn gisteravond. Slappe koffie omdat ik de schepjes voor het apparaat nog niet ken.

Via West langs de waddendijk naar Oosterend gefietst. Ik ben eigenwijs en heb geen elektrische fiets genomen. Ik hang hijgend achter mijn voorgangers. Dit keer geen huiler op de waddendijk. De wolkenlucht is weer eens adembenemend.

Bier en bitterballen bij Heartbreak Hotel.

Op de terugrit moet ik de geëlektrificeerden weer laten gaan.

’s Avonds komt De Heksenketel eten brengen. De vrouw die achter het stuur vandaan komt ziet er moe uit. Personeelstekort zegt ze, onze huidige nationale ziekte.

Later die avond spelen we een gekmakend spel met onuitgepakte cadeautjes die onder regie van een dobbelsteen de tafel rondgaan.