Fushimi Inari vroeg in de ochtend — Kyoto dag 2

9 april 2023. Vandaag gaan we relatief vroeg op pad om op tijd te zijn bij het bekende Fushimi Inari-tempelcomplex.

Het is er zoals we hoopten nog rustig. De wandeling door de duizenden oranje torii heuvelopwaarts is zwoegen. Onze benen branden. Anderen passeren ons met gemak. De klim is een stuk langer dan we verwachtten. Hoe hoger we komen, hoe minder collega-toeristen er poseren voor fotomomenten.
De beloning op de top is een fabuleus uitzicht over de stad en even verderop een prachtige plek vol kleine schrijnen.

Fushimi Inari torii poorten Kyoto Japan april 2023

Op de kaart zien we een alternatief pad voor de terugweg. Het pad leidt door de bossen naar beneden, maar is supersteil. We dalen behoedzaam af en lopen een buitenwijk in. We bezoeken hier de Tofuku-ji-tempel.

Uitzicht over Kyoto vanaf Fushimi Inari

Zo hebben we een lange ochtend en een hele wandeling achter de rug. En dus een gezonde trek gekregen. In de buurt van het station eten we lunch bij een heel oud stel dat een traditioneel restaurant runt langs de kant van de weg, tussen een autoweg en de spoorlijn ingeklemd.

We reizen een stukje terug met de trein van Tofukuji naar Jingu-Marutamachi Station en lopen dan naar de Ginkaku-ji tempel. Onderweg komen we toevallig de Hyakumanben Chion-ji tempel tegen. We gaan naar binnen. Een schitterende poort geeft toegang tot het complex.

We lopen terug naar ons hotel. We volgen het Pad van de Filosoof dat langs een klein stroompje loopt. Het pad is genoemd naar Nishida Kitaro, die hier volgens het verhaal met zijn wandelingen geest en lichaam in gezondheid hield. We passeren zijn gedenksteen.

Onderweg zien we een oudere vrouw in een winkel, stoïcijns gezeten onder een roze zonnescherm. Het licht zet haar grijze haar in een waas van roze. Ze kijkt niet op als we passeren.

We kopen ninjasokken voor de baby van onze nicht, en eten honingsoftijs – een lokale specialiteit die ons wordt aangeraden door een meisje in honkbalkleding. Het is een uitzonderlijke zonnige middag.

Dit is de achttiende aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.

Lees hier de vorige aflevering.

Alle reizen.

Fushimi Inari heiligdommen
 Kyoto Japan april 2023
Fushimi Inari heiligdommen
 Kyoto Japan april 2023

Tosa washi en Anpanman — een regendag in Kochi, Shikoku

6 april 2023. Het weerbericht voorspelt de hele dag regen. Tot halverwege de middag blijft het gelukkig beperkt tot lichte motregen.

ontbijt in het hotel

Kochi staat bekend om zijn papiermakerij: Tosa washi, een traditionele manier van papier maken.
In Ino, een plaatsje op 10 minuten met de trein van Kochi, is een papiermuseum, dat het traditionele papierproductieproces laat zien. Door de lichte motregen wandelen we door het kleine, een beetje vervallen plaatsje Ino.

in de trein tussen kochi en ino japan
straat in ino japan

Als we het museum binnenkomen, is een oudere dame net begonnen met een demonstratie van papier scheppen. Een gids legt het proces uit aan een klein groepje Japanse toeristen, in het Japans, dus dat kunnen we helaas niet volgen. Een aantal keren wordt een grote zeef door een bak gehaald met ondoorzichtig, pulpig vocht. In de zeef blijft een wit laagje vezels liggen, dat met elke schep voller wordt. Het pulpwater wordt regelmatig doorgeroerd. Als de laag dik genoeg is, wordt de zeef op een houten staander gezet om verder uit te lekken.

In een volgende ruimte zijn historische gereedschappen en vele soorten papier te zien: om op te schrijven, voor kamerschermen, kalligrafie, origami, knippen en plakken. In het winkeltje bij het museum vind je veel papier, boekjes, maar ook de catalogi van de deelnemers aan de Triennale – die zien er fraai uit. Ik ontdek hier dat Kochi, en specifiek het Ino-Cho museum, de locatie is voor de International Triennial Exhibition of Prints, een evenement gewijd aan de kunst van het maken van origineel printwerk. Ik koop een paar catalogi.

We proberen de tram terug naar Kochi te nemen en wandelen van de ene halte naar de volgende. Het is onduidelijk waar de tram stopt. We moeten concluderen dat de tram niet rijdt. We bezoeken een tempel in Asakura, een plaatsje verderop: de Asakura Shrine. We wandelen om het complex heen. Het ziet er fraai uit, maar helaas is het gesloten.

bij de Asakura Shrine in ino japan

We rijden met de trein terug naar Kochi. We wandelen naar de overdekte Hirome-markt, eten ontzettend lekker street food en gaan terug naar het hotel.

We doen een wasje – dat moet ook gebeuren – en plannen de reis voor morgen naar Kyoto.
Buiten regent het inmiddels Japans holpijpestelen. Met achttien tot twintig graden is het in ieder geval niet koud.

’s Avonds lezen we in een boekje dat Kochi de geboorteplaats is van Anpanman, een stripfiguur bedacht door Takashi Yanase. Hij is zo populair in Kochi, en eigenlijk in heel Japan, dat hij overal in het straatbeeld terug te vinden is. Er rijden zelfs treinen van Anpanman. Anpan is een Japans zoet broodje gevuld met bonenpasta. Het gezicht van de Anpanman lijkt op zo’n broodje.

Dit is de vijftiende aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.

Lees hier de vorige aflevering.

Alle reizen.

straatbeeld kochi japan met tram

Kochi, Shikoku — kasteel, vismarkt en de verdwenen walvis

4 april 2023. In Japan voelen langeafstandstreinen aan als een upgrade. Ze zijn comfortabel en ruim, zonder gedoe met eerste of tweede klas. Iedereen heeft een zitplaats. Het doet me denken aan onze Nederlandse intercity’s, die eigenlijk meer lijken op de Japanse forensentreinen rond de steden: vaak vol, vaak staan. Maar wel minder schoon.

Tuin met lantaarns bij het kasteel van Kochi
Tuin bij het kasteel van Kochi
Uitzicht over Kochi vanaf het kasteel
Uitzicht over Kochi vanaf het kasteel
De ingang van het kasteel van Kochi
Het kasteel van Kochi

De rit naar Kochi duurt ruim vier uur. De reis zelf is een beleving. Eerst volgen we de kust, daarna snijden we door het schitterende binnenland — een aaneenschakeling van steile, dichtbegroeide groene bergen en diepe dalen. Het landschap vliegt voorbij, maar het voelt alsof je door een schilderij reist.

Kochi verwelkomt ons begin van de middag met warmte en zon. Na onze spullen bij het hotel te hebben gedropt, lopen we meteen door de stad naar het kasteel. Het kasteel van Kochi is nog in originele staat. We lopen bijna als enigen door de ruimtes. Hier op Shikoku merk je pas hoe toeristisch de grote steden zijn, en hoe fijn het is om even niet met een mensenmassa iets te bekijken. Weliswaar mist hier Engels op de borden, en spreekt bijna niemand het goed, maar wij ervaren het als een verademing. Geen gedrang, geen selfiesticks — gewoon een kasteel, een briesje, en de tijd om alles rustig te bekijken.

Tegen de avond eten we bij Hirome Market, een overdekte markt met heel veel restaurantjes. Er is vis in alle soorten, vers en heerlijk. Walvis staat niet meer op het menu, maar de walvis duikt nog overal op: in tekeningen op straat, in souvenirwinkels, zelfs op een putdeksel. Kochi was een van de havens van Japan van waaruit in het verleden de walvisvangst werd bedreven. Het voelt als een spook uit het verleden, een herinnering die nog steeds zichtbaar is, maar langzaam vervaagt.

Hirome market in Kochi, Shikoku, Japan, met streetfood en veel gebakken vis
irome market

Voor de komende dagen wordt regen voorspeld. Geen probleem, Kochi heeft meer dan genoeg musea. En regen hoort bij Japan, net als de walvissen, de kastelen en de treinen die altijd op tijd zijn.

Dit is de dertiende aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.

Lees hier de vorige aflevering.

Alle reizen.

Het kasteel van Kochi op Shikoku, Japan
Het kasteel van Kochi
IJskraampje op het terrein van het kasteel van Kochi
IJskraampje op het terrein van het kasteel van Kochi

Lentefestival in Matsuyama — Japan reisverslag april 2023

2 april 2023. We beginnen rustig aan. Pas na het ontbijt maken we een plan voor de dag. We besluiten: Dogo Onsen en omgeving, alles op wandelafstand van ons hotel.

Rond half elf lopen we weer naar het Shiroyama Park. Hier is het lentefestival op deze zondag nu volop aan de gang. Op alle velden is het feest. Er zijn spelletjes voor kinderen. Op de velden onder het kasteel staan lange rijen eettentjes en tafels met banken. Op podia zijn muziekoptredens voor alle leeftijden. De mannen zijn druk met het gereed maken van de mikoshi, de traditionele draagschrijnen, een soort miniatuurtempels op dragers. Hun werk gaat gepaard met kabaal en gelach. Op de mikoshi ontwaar ik blikjes Asahi, die de uitbundigheid verklaren. Als de leider ziet dat ik foto’s maak, klinkt een kort bevel. De Asahi verdwijnt uit beeld. De man grijnst streng naar me.

prepareren van mikoshi bij lente festival matsuyama
prepareren van mikoshi bij lente festival matsuyama

We kopen streetfood bij de kraampjes en schuiven aan de lange tafels tussen de Japanners. Met Engels komen we een eind. We voelen ons welkom. Niemand kijkt vreemd op. We horen erbij. Er heerst een uitgelaten sfeer, zelfs voor Japanse doen.

optreden op lentefestival matsuyama japan

In de middag wandelen we naar een museum over Shiki Masaoka, meesterdichter van eind 19e eeuw en bekend van de haiku-poëzie.

Vlakbij dit museum is Dogo Onsen. Helaas is het grotendeels gesloten in verband met restauratiewerkzaamheden. Wel is er een leuk stationnetje met een bijzondere klok: de Botchan Karakuri-klok. De klok dateert uit 1994, gemaakt voor het honderdjarig bestaan van de Dogo Onsen. Elk uur speelt een melodie en verschijnen karakters uit Natsume Soseki’s roman Botchan. Een soort koekoeksklok met voorstelling.

sakura tijdens lentefestival matsuyama japan
straat in matsuyama japan
tempel in matsuyama japan

Dit is de elfde aflevering van de serie ‘912 uur Japan’.

Lees hier de vorige aflevering.

Alle reizen.