Een terrasverwarmer op propaan produceert evenveel CO2 als een inefficiënte vrachtwagen.
Hoe simpel is de ingreep om terrasverwarmers op gas te verbieden. Steden bannen vervuilende vrachtwagens uit de binnensteden. Nu de terrasverwarmers, zou je zeggen.
Misschien zou je ook van winkels als bol.com verwachten dat ze hun assortiment aanpassen naar de duurzame missie die ze zeggen te hebben, maar nee.
Ik kijk naar Op1 waar Yasmin Ait Abderrahman, Arnoud Boot, Paula Romaniszyn en Joëlle van de Sande over de ‘pechgeneratie’ spreken.
Yasmin heeft goede argumenten voor een compensatie voor de studenten die door het krankzinnige leenstelsel met een enorme schuld zijn komen te zitten.
Hoogleraar Corporate Finance and Financial Markets Arnoud Boot (waarom pretendeert hij eigenlijk verstand van dit onderwerp te hebben) is daar niet voor, verrassend genoeg heeft hij alleen maar bureaucratische argumenten heeft: het was met de regering van toen de juiste beslissing.
Hij zegt ook hautain: we gaan geen sorry zeggen tegen deze generatie. Afgezien van de mateloze arrogantie van deze opmerking is dat precies wat er wel moet gebeuren: sorry zeggen tegen de studenten en de boel fatsoenlijk regelen.
Fatsoenlijk, want fatsoen is hier op zijn plaats. Wat totaal niet past is de bureaucratische instelling waarmee ambtenaar Boot zichzelf zo diskwalificeert.
Verder zou ik het graag persoonlijk willen maken: wat is de studieschuld van de kinderen of kleinkinderen van ambtenaar Boot, en die van Jet Bussemaker, en die van de neefjes en nichtjes van Rutte, en Diederik Samsom, en de andere boter-op-het-hoofd politici die dit voorspelbaar slechte besluit hebben genomen?
Transparantie graag. Ik voorspel dat de kinderen van deze politici geen of minimale studieschuld hebben.
It was a surprisingly beautiful, even endearing gathering of geeks and nerds being completely themselves. Wonderful how everyone was themselves, no matter how you walked or what you did. What I also found surprising was the diversity of the populations attending the event. All colors of people were represented, and they were from different age groups (I was a bit on the old side myself).
The atmosphere was fantastic. Everyone did their thing. No whining.
