Skeuoniem, geachte Van Dale, Taalunie

Ik lees in Kevin Kelly’s What Technology Wants het engelse woord skeuonym – “an action continued from a technology no longer practiced” volgens Kevin Kelly’s website. Denk aan: de film terugdraaien of doorspoelen, een telefoonnummer draaien, een album uitbrengen (ook als deze alleen op Spotify uitkomt), iets aanzwengelen (van voor de uitvinding van de startmotor).

Ik zoek het op in De Dikke Van Dale, maar die kent in ieder geval het woord skeuoniem niet.

Het woord skeuomorfisme is wel een bekend woord. Het betekent iets maken naar een vorm of materiaal zonder dat dit nog een functie heeft. Althans, Wikipedia kent het, maar ook Van Dale kent het niet.

Woordenlijst.org (Taalunie, Het Groene Boekje) kent wel skeuomorfisme, maar niet het skeuoniem.

Stahl House bij Arts and Ideas

Vanochtend luisterde ik naar een aflevering van de Arts and Ideas podcast over Stahl House (Case Study House #22), een iconische ontwerp aan de rand van Los Angeles.

Interessant om te horen hoe dit huis is ontstaan, en gebouwd met een minimaal budget.

https://erikabrechtel.com/wp-content/uploads/2014/02/Julius-Shulman-Case-Study-House-22-by-Pierre-Koenig-1960.jpg

Fotograaf Julius Shulman maakte een iconische foto van het huis. De podcast beschrijft hoe hij de foto produceerde: eerst de achtergrond met een opname van 8 minuten, daarna de voorgrond met flitslichten in de lampen binnen.

Shell, aanjager van de Nederlandse energietransitie?

Shell afficheert zich in een reclame die momenteel loopt als een van de grootste aanjagers van de energietransitie in Nederland. Dat vond ik nogal aanmatigend van een bedrijf dat in mei van dit jaar nog door de rechter gedwongen moest worden om zijn CO2 uitstoot te verminderen. De aanjager Shell gaat in beroep tegen deze uitspraak.

Ik ben niet de enige die de onwaarachtigheid van de reclame moeilijk te verteren vindt.

Licht hoofd van Twitter

Ik Twitter bijna nooit. Van Twitter krijg ik van zo’n raar licht gevoel ik mijn hoofd als ik al die berichtjes voorbij zie komen. Allemaal zo serieus, op Sylvia Witteman na dan. Maar misschien volg ik de verkeerde influencers.

Af en toe een lichtpuntje. Zoals dit verhaal van Murakami in The New Yorker.

Ik post een foto.

https://twitter.com/ndegreef/status/1469628923013120002?s=20

Ik zal volgende maand nog eens kijken.

Virus info … en UI design

Ik ging vanochtend op zoek naar wat meer achtergrond over de werking van COVID vaccins. Dat ik niet leuk. Aan de ene kant is de informatie van veel officiële sites vrij oppervlakkig en rommelig. Maar erger is het afgrijselijk aantal sites van complot-COVID-denkers dat het beeld vertroebelt.

Uiteindelijk vond ik deze site van de Europeese overheid vooralsnog het beste: https://www.consilium.europa.eu/nl/policies/coronavirus/covid-19-research-and-vaccines/

Een voorbeeld van hoe het ook kan is dit artikel in de NY Times. Zowel de informatie als de leesvriendelijkheid is voorbeeldig.

Het helpt ook niet erg dat sites zoals Coronavaccinatie.nl van de overheid een chaotische look and feel hebben. Huur eens een UI specialist in, Hugo, om deze potpourri site leesbaar te maken.

Ook dit: lekker kort.