Aantekeningen over wat mij opvalt.

Nieuwsbrief 18 januari 2026

Hoi,

Ik lees Stephen Graham uit, Het geluk van de wandelaar. Ik kreeg het boek, en het is best goed. Geschreven rond 1925, maar nog steeds leuk. Verrassend genoeg gaat het niet over specifieke wandelingen. Het zijn aparte hoofdstukjes over verschillende onderwerpen die meer met filosofie en praktische zaken van wandelingen te maken hebben. Van wandelschoenen tot notities maken.

Volgende op de stapel is Sayaka Murata’s Vanishing World. Het begin is veelbelovend weird.

Inhaalslag met posts vandaag. Er stonden er een aantal klaar, maar deze week stond in het teken van editen van mijn mainframeboek. De laatste twee reviewers hadden hun commentaar ingeleverd en ik moest de volgorde van een aantal hoofdstukken omgooien en een hoofdstuk opsplitsen.

Schreef ook van de week nog een populair-wetenschappelijk stuk over quantum computing.

Gisteren lunch bij Het Genot van Groot-Schermer. De naam dekt de lading.

Tot volgende week,
Niek

Son't Be Afraid of the Mainframe - door Niek de Greef

Vandaag in 2016: Hilton Double Tree en pulled pork

Mijn notitieboekjes zijn lange tijd een chaos geweest (en nog steeds wel een beetje). Ik wisselde van boekje, maakte onregelmatig aantekeningen, sloeg soms maanden over.

Het was even zoeken daarom om te vinden dat ik op deze dag in 2016 het volgende schreef. Ik was toen in de Verenigde Staten voor werk. (En was toen nog geen vegetariër.)

De kamer van het Hilton Double Tree is groot. Een soort keukentje, een zitje met een tv-toestel, en een slaapkamer met een tv-toestel, te bereiken via louvre-deurtjes. Standaard badkamer met uitzicht over een meer.

Douglas Coupland schreef over deze plaats, in Microserfs.

Gisteren gegeten in Champps, een typisch Amerikaans restaurant. Groot, hoog, vierkante ruimte met heel veel tv-toestellen aan de muur, ik denk wel 20.

Ik bestel de pulled pork, de regionale specialiteit. Ik las er voor het eerst over in Michael Pollan’s boek Een pleidooi voor echt koken. Het boek gaat o.a. over barbecue-specialiteiten in de Verenigde Staten. Varkens worden urenlang (dagenlang?) in de BBQ gegaard.

Ik kan geen foto’s van deze dag vinden, moet ik tot mijn schande bekennen. Wel een van de dag daarvoor. Voor we vertrokken moesten we op Schiphol ge-de-iced worden.

Camera verdwenen?

Ik stap uit en open het achterportier. Ik haal mijn camera uit mijn rugzak. Kinderen zwermen langs me heen. Ik schat ze tussen de tien en vijftien jaar oud. Ze doen een spel bij de stenen put op het midden van het pleintje. Hun spel werpt stofwolken op in het droge gravel van het pleintje.

Ik leg mijn camera op een statafel naast me. Ik draai me om en zoek in mijn rugzak naar batterijen. Iemand spreekt me aan en ik raak afgeleid. Als ik me weer omdraai is mijn camera verdwenen. Ik kijk om me heen, maar niemand heeft oog voor me. Ik sta daar een beetje verdwaasd te bedenken wat ik zal doen. Ik merk dat er nog iets weg is, maar kan niet bepalen wat het is.

Ik maak me niet druk over de verdwenen camera. Kennelijk heb ik nog een reserve camera, waarmee ik opgewekt op pad ga.

Een rommelige droom.

Nieuwsbrief 11 januari 2026

Heiloo in de winter

Hoi,
Kou in Nederland. Hier in Noord-Holland valt het mee. Ook met de sneeuw. Maar ik kom niet veel buiten.

Deze week:

De edit van de tekst en de foto’s 912 uur Japan gaat gestaag voort. Een nieuw stukje over een dag in Kanazawa hier.

Een stukje over Wereld en wandel van Michael K een boek van de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee.

Ik maakte een paar nieuwe ’torn zines, zie onder. Bij sommige abonnementen krijg je ongevraagd een magazine. Zoals bij de ANWB, de krant, of de televisieomroep. Ik kijk er nauwelijks in maar vind het wel leuk om ze te verscheuren tot iets anders: een ’torn zine’ dus.

Het concept is simpel. De beperking die ik mijzelf opleg is dat de gescheurde pagina’s op hun originele plaats in het magazine vast moeten zitten, voor ik de boel fixeer met een laag acrylmedium.

Ik herbekeek een van de beste videoclips ooit: Sober van Tool. Stop-motion, claymation, griezelig.

Een mooi interview met Sayaka Murata. Ik kreeg haar boek Vanishing World cadeau. Eerder las ik Earthlings en dat was geweldig. Ik kijk uit naar Vanishing World.

Tot volgende week,
Niek

Torn zine gemaakt van tijdschriftpagina's door Niek de Greef
Torn zine gemaakt van tijdschriftpagina's door Niek de Greef
Torn zine gemaakt van tijdschriftpagina's door Niek de Greef

Nieuwsbrief 4 januari 2026

noord-holland grid project

Hoi,

Een nieuw jaar. Een nieuwe dag, week, maar dan net een beetje anders.

Hierboven een foto van de log van mijn Noord-Holland Grid project. Een falende methode om bij te houden welke blokken ik heb bezocht. Goed voornemen: de backlog inlopen. Dat voornemen laat ik meteen varen. Ik heb mijn tijd nodig voor andere dingen. Foto’s maken, bijvoorbeeld.

Deze week: Ik begon de week goed: in de ochtend van 1 januari verwijderde ik per abuis een setje verse foto’s.

De edit van de tekst en de foto’s van onze reis door Japan – project 912 uur Japan – loopt lekker door met een stukje over Kanazawa. Ik wil uiteindelijk een boekje maken, met tekst en foto’s. Dus niet een puur fotoboek.

Ook ik bladerde door mijn aantekeningen. Hier is een lijstje van de zeven beste non-fictieboeken die ik in 2025 las.

Ik luisterde naar Rid of Me van PJ Harvey. Geweldig strak en clean geproduceerd door Steve Albini.

Het leukste van Netflix zijn de films van Ghibli. Deze week zag ik Miyazaki and the Heron, een documentaire over de productie van Miyazakai’s laatste film. Ik ontdekte deze pas kortgeleden.

Weer een paar torn zines gemaakt, zie onder (nog nat en kreukelig van acryl medium).

Tot volgende week,
Niek

→ niekdegreef.nl

Nieuwere berichten
Oudere berichten