Mooi weer vandaag. Ha – het is hier elke dag mooi weer.
Grab naar KL Tower, een hoge versie van onze Euromast (421 meter versus 185 meter). We arriveren er net na 9 uur. De toren is net open, het is nog rustig. We betalen een allemachtige som geld om naar boven te mogen, helemaal voor Maleisische begrippen (ongeveer 20 euro p.p.). Het uitzicht boven op het Sky deck is geweldig. Leuk zijn de glazen boxen waarin je over het randje van de toren kunt kijken.
We lopen naar de Petronas torens – de twin towers van KL. Op het hoogtepunt van de dag is het hier een selfie-festijn, maar nu is het nog rustig. In de torens is een grote mall – Suria KLCC. Veel luxe merken. Wij gaan naar de boekhandel Kinokuniya – geweldige boekwinkel (heb geloof ik al eens eerder opgemerkt). We struinen in de koelte door de boeken. Er is een indrukwekkende verzameling prentenboeken voor kinderen waarin A. geinteresseerd is, maar het is een rommeltje. Ik koop David Gibson – 100 Great Street Photographs. (geweldig fotoboek).
In de coffeeshop van de booekhandel drinken we ijskoffie.
We slenteren naar de metro. Onze eerste keer in de metro, maar het blijkt een zeer makkelijk systeem. Met de metro naar de Masjid Jamek moskee, de oudeste moskee van Kuala Lumpur. Trap ik weer in de val: hij is tussen 12 en 14:30 gesloten. Dat had ik in januari ook al, en toen heb ik de moskee daardoor gemist. We besluiten eerst maar te gaan lunchen. Ik ken het Old China Cafe al een leuk tentje, en dat is aan de andere kant van de bekende Petaling Street – de Kalverstraat/Nieuwendijk van KL. Het is een prettige toeristenbende in Petaling Street. Niet al te opdringerig.
Old China Café is wat het zegt te zijn, alleen is het nu een restaurantje. Goed eten, goede bediening.
In de buurt is een Hindoeistische tempel – Sri Mahamariamman. Schoenen inleveren voor 20 Ringgit cent (1 eurocent). Indrukwekkende beeldhouwwerken aan de ingang. De tempel is volledig ingeklemd tussen de flatgebouwen. Hier en daar in de tempel staan emmertjes om het water dat door het kennelijk lekkende dak komt op te vangen. Toeristen ontheiligen de Hindoeistische plekken met het nemen van krankzinnige selfies. Zou dat ooit eens ophouden dat selfie-gebeuren. Zou er een periode komen dat we terugkijken op deze tijd als het selfie-tijdperk, dat we ons verbazen over de behoefte van mensen in deze tijd om zichzelf met een ding of op een plek op de foto te zetten?
Daarna, in de zelfde straat een Taoistische (zoeken we later op) Chinese tempel: Guan Di. Er vinden rituelen plaats rond een verbrandingsoven, waarin de gelovigen tollen papier met een wens (?) verbranden. Zou ik eens verder over moeten lezen.
We lopen via Petaling Street weer terug naar de Masjid Jamek moskee. Ik had er iets meer van verwacht, als oudste moskee van KL, maar het is een gehang van mensen en een gedoe van Chinese toeristen. Niet de serene uitstraling (daardoor?) van andere moskeeën.
We wandelen naar Merdeka Square (onafhankelijkheidsplein). De warmte is nu te veel. We regelen een Grab terug nar het hotel.
