Fran Lebowitz is a native New Yorker, has strong opinions about everything, and is funny. Martin Scorsese made a series about her for Netflix. For this series, he interviews her, and she gets all the space she needs to showcase her opinionated views. In itself, it is a nice idea.
I watched the first episode. Martin Scorsese laughs way too hard and unreal at Lebowitz’s jokes. Instead of stepping back, Lebowitz also seems to find herself increasingly funny. The concept culminates in an adolescent banter between Scorsese and Lebowitz that soon becomes unwatchable. Too bad because what could have been a fun program with genius flap-out Lebowitz becomes a smug ‘crack-a-joke-or-else’ show.
Kijk dat is nou ontzettend leuk: literair weblog Tzum.nl schrijft over het nieuwste Asterix en Obelix album. Leuk dat deze site zich niet te goed vindt voor strips. Coen Peppelenbos maakt er zich ook niet met een Jantje van Leiden van af en maakt er een mooie recentie van. Spoiler: eindelijk weer een goed album.
Deviate with Rolf Potts. Auteur van Vagabonding, een klassieker die om mij niet duidelijke redenen totaal onterecht nog niet in het Nederlands is vertaald (wil ik wel doen voor een fatsoenlijk honorarium).
Cool-tools van Mark Frauenfelder en Kevin Kelly. Lekker nerdy.
Met Groenteman in de kast. Ok, eigenlijk tweede Nederlandse podcast over kunst en andere dingen. Lekkere nonchalante lul, die Gijs Groenteman, met die ironisch-emotieloze stem.
Een van de prettige dingen van het kerstmaal zijn de restjes.
We kunnen minstens een paar dagen uit de koelkast eten. Lekker lui voor de televisie, of achter de iPad, of laptop in mijn geval. Alleen de gezonde dingen eruit vissen. Na twee dagen teveel vlees en koolhydraten ben je daar wel aan toe. De eerste dag (derde kerstdag) nog de restjes wijn. Misschien de dag daarna ook nog. Dan even lekker totaal nuchter. Opstaan met een fris hoofd en zonder hangbuik.
Die gestoofde peertjes eindelijk een keer eten, die van je schoonmoeder of je vage tante. die peertjes die je elk jaar laat staan.
