Vandaag in de post

Waanzinnige verzameling cadeautjes in de analoge post.

Van links naar rechts:

Punk zines Terror Management en How To Photograph Punk Musicians In 5 Easy STEPS van Terror Management. Zie ook zijn blog.

The Many Lives of Erik Kessels, door Aperture en zie ook de site van Erik Kessels zelf. Super inspirerende vent.

Twee foto’s voor het zine MADNES van Bouwe Brouwer in een verdacht plastic zakje.

Het boek Black Diamonds van Rich-Joseph Facun. Ik kende hem niet, maar hij werd me aangeraden door mijn vriend Raymond. Ik zal later verslag uitbrengen.

  • Post author:

Een handvol stof – Evelyn Waugh

een handvol stof

Nooit Waugh gelezen, met het idee dat het nogal saai zou zijn. Ik vond dit boek, Een handvol stof van Evelyn Waugh, in de nalatenschap van mijn vader die een betere smaak had. Dit moois heb ik dan dus bijna moeten missen.

Een jong Engels upper class gezin met een kind leidt een gezapig leven. Gepamperd door butlers, tuinmannen en ander huishoudelijk personeel slepen de dagen voorbij. Men gaat vroegtijdig aan de drank, gebruikt lunches en diners buiten de deur bij clubs waar je gezien moet worden.

Als zijn vrouw Brenda vreemd gaat, en van hem wil scheiden en hem kaal wil plukken, lijkt Tony pas wakker te worden. Hij weigert verdere medewerking aan de echtscheiding en vertrekt op ontdekkingsreis naar Midden-Amerika.

In Londen wordt het diner om 2100 opgediend, zit Tony middenin het oerwoud van Brazilië. eerst drinkt hij nog chocolademelk voor het slapengaan, maar langzaamaan voltrekt zich een catastrofe. Hij en dr. Messinger, zijn compagnon tijdens de reis, worden verlaten door de lokale begeleiders.

Ook de affaire van Brenda loopt niet goed af.

Tony wordt ziek en hallucineert een stroom trivialiteiten uit zijn vroegere gezapige leventje. Al hallucinerend bereikt hij de stad die het doel was van de tocht door de jungle. Maar ook de stad blijkt een hallucinatie. Hij wordt opgepikt door een in de jungle achtergebleven blanke man. Deze man gijzelt hem en wil dat Tony hem voor altijd blijft voorlezen uit de boeken van Dickens die hij zelf niet kan

Evelyn Waugh

lezen.

In Engeland heeft de neef van Tony zijn grote huis Hetton geërfd hij zet het gezapige leventje van Tony door.

  • Post author:

Portret van een jongeman – J.M. Coetzee

Portret van een jongeman - J.M. Coetzee

In Portet van een jongeman (Youth) vertelt Coetzee het verhaal van een Zuid-Afrikaanse jongeman die schrijver wil worden, maar gevangen zit in zijn angsten.

John is een zorgelijke student die zichzelf veel vragen stelt en niet veel antwoorden heeft. Hij komt niet voor zichzelf op, mensen walsen over hem heen, en als hij ze zat is heeft hij niet het lef om er iets aan te doen. Zelfs zijn studie getuigt van een halfslachtige aanpak: hij studeert wiskunde, maar wil eigenlijk literatuur studeren.

Hij leest veel en kent veel schrijvers. Hij denkt na over de schrijvers die hij bewondert en in het verhaal zijn korte essayistische innerlijke monologen over het werk van deze schrijvers en dichters verweven.

John wil zelf schrijver, kunstenaar worden, maar hij blijft uitstellen en excuses verzinnen.

De kunstenaar hoeft niet moreel bewonderenswaardig te zijn. Die koorts van de kunstenaar maakt de kunst. Dezelfde koorts die hen slecht en immoreel maakt. Het wordt niet duidelijk wat hij precies bedoelt met slecht. Soms spreek hij zichzelf tegen.

Om de dienstplicht in Zuid-Afrika te ontlopen verlaat John Zuid-Afrika en gaat naar Londen. (Hij bezoekt er de boekhandel Foyle’s aan de Thames. Dezelfde Foyle’s uit mijn artikel over What Is The What? Mooi webje.)

Hij vindt zichzelf niet goed genoeg, zijn kijk is niet uniek, daarom ziet hij af van publicatie, en geeft zijn drang om kunst te maken op.

Hij is initiatiefloos. De wereld overkomt hem. Ook in Londen vallen relaties met vrouwen hem in de schoot, maar hij beleeft ze zonder passie, zonder zelf iets te willen van een relatie. Hij laat met zich sollen en is nog steeds niet in staat de relaties maar niet beëindigen als hij er geen heil meer in ziet. Hij is kruiperig en laf.

Hij verandert steeds meer in iemand die zijn ambities heeft verloren.

Zich hechten aan iemand vind hij vernederend.

Zolang zijn moeder leeft behoort zijn leven hemzelf niet toe.

Hij krijgt een baan bij IBM maar laat die na enige tijd achter zich om dichter te worden. Tegen zijn baas bij IBM zegt hij dat hij weg gaat omdat hij geen vriendschappen bij IBM kan maken. Hoewel hij nu de gewenste vrije tijd maakt hij geen gedichten. Hij houdt zichzelf en anderen voor de gek. Ook hier weer spreekt John’s angst voor een mogelijke vernedering.

Na een tijd te hebben gelanterfant gaat hij weer bij een computerbedrijf werken om te programmeren. Hij smacht er niet meer naar om dichter te worden. Maar ook zijn programmeerwerk vind hij betekenisloos. Hij vergelijkt zich met de wetenschappers die volgens hem echt werk doen. De wetenschappers zijn aardig tegen hem, omdat, zo denkt hij, ze hem geen gezichtverlies willen laten lijden.

Hij weet dat hij niet doet wat hij zou moeten doen om dichter te worden. Hij maakt zichzelf wijs dat hij saai zou moeten zijn, maar hij is nu gewoon slecht. Hij zou moeten schrijven maar kan zich er niet toe brengen. Hij heeft niet de wilskracht. Hij accepteert zijn mislukking als schrijver. Bang voor schrijven, bang voor vrouwen. Bang om vernederd te worden. Hij weet dat hij niet de koppigheid heeft om mislukking te incasseren. Daarmee wordt zijn leven voor zichzelf ook betekenisloos. Waarmee de roman eindigt. Hij heeft zichzelf niet kunnen overwinnen. Hij

… speelt zich met iedere zet verder de hoek en de nederlaag in.

  • Post author:

Photowork – stijl en genre als beperkende concepten

Ik lees Photowork: Forty Photographers on Process and Practice. Het is een leerzaam boekje voor de fotograaf. Vooral de antwoorden op de vragen over stijl en genre zijn onthullend. Er zijn nauwelijks fotografen die zich over stijl en genre druk maken. Velen wijzen de concepten af. Leuk voor analisten, achteraf, op zijn best. Zeker geen zaken waar de fotograaf zich tijdens het maken van het werk mee bezig moet houden. Voor je het weet worden het zelfopgelegde creatieve beperkingen.

  • Post author:

The Road

Het heeft altijd vreemd gevoeld dat ik nooit iets van Cormac McCarthy heb gelezen omdat hij in de leeslijstjes van boeken aller tijden systematisch in de top 10 staat met The Road.

Nu ik het boek eindelijk heb gelezen kan ik bevestigen dat The Road inderdaad een geweldig boek is. Beklemmend, maar geweldig.

Een vader en zoon die geen naam krijgen trekken na een ramp die alles is as heeft gelegd door een land dat wordt gedomineerd door gewelddadige kannibalistische bendes op zoek zijn naar voedsel.

Een wanhopig verhaal dat toch hoopvol eindigt.

Ik lees dat Cormac McCarthy ook de auteur van No Country For Old Men, een film die ik wel heb gezien.

Nu wil ik nog meer van hem lezen. Blood Meridian staat klaar.

  • Post author:

Reis

Een reis zonder einde, zonder doel, is een vlucht, lees ik parafraserend in Mariken Heitman’s Wormmaan.

  • Post author:

Alexey Brodovitch over fotografie

Ik blader weer eens door The Education of a Photographer, van Charles Traub et al, en lees de verfrissende ideeën van Alexey Brodovitch over fotografie. Onder andere:

  • Wat vandaag goed is, is morgen een cliché.
  • De taak van de fotograaf is om verveling te bestrijden.
  • … door te verrassen.
  • Foto’s zouden denken moeten stimuleren en interessant/intrigerend moeten zijn.
  • Vermijd cliché’s.
  • Trap niet zoals gearriveerde fotografen in de val van “found approval” (blijven hangen bij de stijl waarmee je bekend zijn geworden, en je niet meer ontwikkelen).
  • Ontwikkel je constant. Ontwikkel steeds een nieuw vocabulair.
  • Maak voortgang, blijf niet hangen.
  • Elke fotografisch techniek is toegestaan zolang het je helpt. Niet croppen was wellicht prima voor Cartier-Bresson, maar laat je dat niet weerhouden zelf lekker je foto’s bij te snijden.
  • Snij je foto’s juist eens op verschillende manieren bij als oefening bij het verbeteren van je beelden.
  • Het is het eindresultaat waar het om gaat, niet hoe je er gekomen bent.
  • Er zijn twee niveaus van kijken: op het moment van het maken van de foto, en later tijdens het editen van de beelden.
  • Experimenteer altijd.
  • Post author: