Bryan Formhals newsletter over van alles
Bryan Formals writes an odd but wonderful newsletter on all kinds of stuff. Walking, urbanism, New York City, photography, photobooks, spirituality and more.
![](https://i0.wp.com/cdn.substack.com/image/fetch/w_1100,c_limit,f_auto,q_auto:good/https%3A%2F%2Fbucketeer-e05bbc84-baa3-437e-9518-adb32be77984.s3.amazonaws.com%2Fpublic%2Fimages%2Fa37902f6-ce95-499f-8f49-74ba54818b70_1000x667.jpeg?w=1200&ssl=1)
Lovely nerdy, controversial and refreshing.
Bryan Formals writes an odd but wonderful newsletter on all kinds of stuff. Walking, urbanism, New York City, photography, photobooks, spirituality and more.
Lovely nerdy, controversial and refreshing.
Bij de lunch: ik neem een veggie sandwich.
Kijk om me heen: wat een hoeveelheden eten. En een liter drinken met een grote hoeveelheid ijsklonten. Het duurt even voordat je er aan gewend bent.
The theorie van Mike: het voedsel in de US is zo goedkoop geworden dat de enige weinige manieren om je nog te onderscheiden is door de porties te vergroten.
Bij de wasstraat raakte ik in gesprek met een oude man.
Zijn vader had vroeger een T-Ford.
“Een T-Ford, dat moet best een tijdje geleden zijn,” zei ik.
“Dat klopt. Ik ben ook al 82.”
Met de T-Ford maakte het gezin af en toe echt lange reizen: bijvoorbeeld naar de familie in Friesland, over de afsluitdijk. Voor zulke ritjes mocht hij als kleine jongen de benzine halen. Twintig liter, in een jerrycan. Dat kostte 2 gulden, een heel bedrag in die tijd.
In Friesland, er waren natuurlijk nog geen strak geasfalteerde wegen toen, kwamen ze altijd langs een tolweg. De tol werd er geheven door een man die een hand miste. Op de plaats van de hand was een stok gemonteerd, met aan het uiteinde een klomp. De man stak de stok bij passerende auto’s door het raam naar binnen om de tol in te ontvangen. Was de 2 cent tol voldaan dan deed hij de slagboom omhoog en kon de auto doorrijden.
Not as an indicator it may be the best practice, but as an argument to keep doings things as (inefficient) as we used to.
As a proof point for not needing to change. For not even have to consider change.
Reading WTF by Tim O’Reilly. A chapter about Supermoney.
The Price/Earnings ratio of Amazon is 188. That mean that for every $1 profit, there is $188 in stock value. Facebook’s is 64, Google’s 29.5. Uber’s in infinite: market capitalisation of $68 billion and zero profit.
These companies have huge investment capabilities with this Supermoney.
But, one promise broken (expectation not met) and a huge value is lost. Which is inevitable. A pyramid scheme, betting on unworldly growth expectations.
Greed first.
Mijn vriend P. vertelt dat hij niet kan werken, of zelfs lezen, tijdens het reizen. Zodra trein, bus of vliegtuig zich in beweging zet valt hij in slaap.
Ik heb last van een vergelijkbaar verschijnsel, maar niet zo heftig. Als een vliegtuig opstijgt lijkt mijn brein zijn functies voor de helft uit te schakelen, en ik zak weg in een halfbewuste toestand. Ik kan nog een film kijken, maar vraag me niet naar details. Ik kan wat eten en drinken, maar werken gaat niet. Ik kan lezen, maar neem weinig op. Werken gaat alleen met heel veel moeite.
P. mag zich gelukkig prijzen. Hij komt uitgerust aan, ik doodvermoeid.
To steal from Seth Godin: all of us are smarter than any of us.
So we should share everything.
Anyway the stuff that you share has already been invented. It is already on paper.
It has become boring. It is old news.
We should be looking for the new news.
Toen ik pas begon met mijn bedrijf deed ik zelf de boekhouding. In het begin was dat eenvoudig. Ik gebruikte het open source tool GnuCash
Ik moest mezelf een beetje trainen in de principes van het dubbel boekhouden, en in het opzetten van een structuur in GnuCash, maar daarna was e.e.a. prima bij te sloffen. Gnucash is goed gedocumenterd. Het heeft niet een heel elegante interface maar er is goed mee te werken. Bovendien krijg je er een goed inzicht in de inkomsten- en uitgavenstromen van je bedrijfje door.
Op een gegeven moment werden de uitgaven en inkomsten wat omvangrijker, en heb ik gezocht naar hulp. Ik vond EasyZZP, een bedrijfje dat de boekhouding voor je overneemt voor een alleszins redelijk bedrag. EasyZZP maakt gebruik van Yukiworks als (online) boekhoudpakket.
Yukiworks is redelijk makkelijk te doorgronden software, hoewel je er als EasyZZP klant niet alle ins en outs van hoeft te kennen. Yuki integreert met je bank waardoor je bij voorbeeld al je zakelijke transacties automatisch in Yuki kunt importeren. Er is ook een integratie met Op een gegeven moement werden de uitgaven en inkomsten wat omvangrijker, en heb ik gezocht naar hulp. Ik vond EasyZZP, een bedrijfje dat de boekhouding voor je overneemt voor een alleszins redelijk bedrag. EasyZZP maakt gebruik van Yuki als (online) boekhoudpakket. Dat is redelijk makkelijk te doorgronden software, hoewel je er als EasyZZP klant niet alle ins en outs van hoeft te kennen. Voor een alleszins redelijk bedrag verzorgt Yuki de boekhouding en de belastingaangifte.
3D technology is developing fast, we are in Virtual Reality, Augmented Reality hypes.
But what if we could create a real office reality with this technology.
When we could install camera’s in our home office, wear 3D goggles, or something much better, assuming these 3D glasses and goggles we are using today are totally laughable in 10 years time.
Would we still sit in our cars for hours to get to work?
Maybe at home, maybe in shared 3D office facilities where we can rent a (virtual) cubicle and login to the corporate 3D office.
Will this be more viable than the current working from home things we do?
We currently only use this when we want or have a meeting or have a question.
But what if we could just sit there all day, see our collegues and do the work. And I mean not staring in crappy laptop camera’s over hampering internet. I mean full 3D experiences. Walk around the office as if you are there. Have occasional conversations, talk about the weather, and so on, but all in this 3D virtual office.
Sounds ok to me.
I was searching for Martin Seligman, after watching his TED talk, but hit this site from Seligman, Arizona.
I wanted to go there immediately. Fantastic, these all American images on that site. I imagine sitting on the porch of one of these houses, in a rocking chair. All according to the cliches. Cowboys shouting in the saloon next door.
Horses loosely attached to the fench rail.
Sporadically cars drive by, suspending large clouds of dust.
At least four reasons to stop at Seligman on your Route 66 road trip:
Everything I said. Well, that’s all.